Przepisy FIA mówią, że podczas Grand Prix Formuły 1 kierowcy mają do dyspozycji bolid podstawowy oraz zapasowy. Jeśli zawodnik zdecyduje się na zmianę samochodu dopiero po kwalifikacjach, do wyścigu przystąpi z alei serwisowej.
W każdym bolidzie pracuje turbodoładowany silnik V6 o pojemności 1,6 litra wyposażony w dwa Systemy Odzyskiwania Energii (ERS). Jednostka napędowa dzieli się na sześć elementów. To silnik spalinowy, turbosprężarka, generator zajmujący się energią kinetyczną (MGU-K), generator zajmujący się energią cieplną (MGU-H), bateria oraz elektronika sterująca (ECU).
Obecnie kierowcy przysługują na cały sezon tylko trzy egzemplarze silnika spalinowego, turbosprężarki i MGU-H oraz zaledwie dwa MGU-K, baterii i ECU. Zawodnik dostaje automatyczną karę cofnięcia na starcie wyścigu za każdym razem, gdy sięga po dodatkowy egzemplarz któregokolwiek elementu.
Jeżeli w danym Grand Prix kierowca pierwszy raz pobrał ponadprogramowy egzemplarz któregoś elementu, otrzymuje karę przesunięcia do tyłu o 10 miejsc. Gdy dodatkowo skorzysta z kolejnych „nielegalnych” sztuk jakichś podzespołów, za każdą dostaje jeszcze karę cofnięcia o 5 pozycji. Kary przesunięcia na starcie się kumulują, ale jeżeli kierowca nie może zostać cofnięty o tyle lokat, o ile powinien (np. ma łączną karę cofnięcia o 35 miejsc, podczas gdy startuje 20 zawodników), reszta kary po prostu nie ma znaczenia – nie przechodzi na następne zawody ani nie jest zamieniana w karę innego typu.
Przepisy są skonstruowane tak, aby nie można było wykorzystywać tego do robienia sobie zapasu dodatkowych elementów jednostki napędowej, kiedy start z tyłu stawki jest już nieunikniony. Wcześniej stosowano taką metodę dla unikania kolejnych kar w dalszej części sezonu.
Restrykcjom podlega także użycie skrzyni biegów – każdy kierowca musi korzystać z jednej i tej samej podczas sześciu kolejnych Grand Prix. Jeśli wymagana jest wymiana przekładni, kierowca zostaje cofnięty na starcie o pięć pozycji.
Jeśli jednak kierowca nie ukończy wyścigu z przyczyny, na którą nie miał wpływu ani on, ani jego zespół, podczas następnego weekendu może wykorzystać nową skrzynię biegów bez żadnych konsekwencji.
W każdym bolidzie pracuje turbodoładowany silnik V6 o pojemności 1,6 litra wyposażony w dwa Systemy Odzyskiwania Energii (ERS). Jednostka napędowa dzieli się na sześć elementów. To silnik spalinowy, turbosprężarka, generator zajmujący się energią kinetyczną (MGU-K), generator zajmujący się energią cieplną (MGU-H), bateria oraz elektronika sterująca (ECU).
Obecnie kierowcy przysługują na cały sezon tylko trzy egzemplarze silnika spalinowego, turbosprężarki i MGU-H oraz zaledwie dwa MGU-K, baterii i ECU. Zawodnik dostaje automatyczną karę cofnięcia na starcie wyścigu za każdym razem, gdy sięga po dodatkowy egzemplarz któregokolwiek elementu.
Jeżeli w danym Grand Prix kierowca pierwszy raz pobrał ponadprogramowy egzemplarz któregoś elementu, otrzymuje karę przesunięcia do tyłu o 10 miejsc. Gdy dodatkowo skorzysta z kolejnych „nielegalnych” sztuk jakichś podzespołów, za każdą dostaje jeszcze karę cofnięcia o 5 pozycji. Kary przesunięcia na starcie się kumulują, ale jeżeli kierowca nie może zostać cofnięty o tyle lokat, o ile powinien (np. ma łączną karę cofnięcia o 35 miejsc, podczas gdy startuje 20 zawodników), reszta kary po prostu nie ma znaczenia – nie przechodzi na następne zawody ani nie jest zamieniana w karę innego typu.
Przepisy są skonstruowane tak, aby nie można było wykorzystywać tego do robienia sobie zapasu dodatkowych elementów jednostki napędowej, kiedy start z tyłu stawki jest już nieunikniony. Wcześniej stosowano taką metodę dla unikania kolejnych kar w dalszej części sezonu.
Restrykcjom podlega także użycie skrzyni biegów – każdy kierowca musi korzystać z jednej i tej samej podczas sześciu kolejnych Grand Prix. Jeśli wymagana jest wymiana przekładni, kierowca zostaje cofnięty na starcie o pięć pozycji.
Jeśli jednak kierowca nie ukończy wyścigu z przyczyny, na którą nie miał wpływu ani on, ani jego zespół, podczas następnego weekendu może wykorzystać nową skrzynię biegów bez żadnych konsekwencji.
