W naszym kraju mamy całą masę domorosłych tunerów spośród których moglibyśmy pewnie wyłonić kilku bardzo zdolnych i całą rzeszę tandeciarzy. Skąd taka opinia? Spójrzcie na ulice. Królują tam Golfy III w gazie na chińskich alufelgach z ksenonami z Allegro, BMW e36 w stanie pozostawiającym wiele do życzenia i powoli umierające już Ople Calibra. Właśnie z takimi autami przeciętnemu obywatelowi kojarzy się tuning. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby większość przeprowadzanych modyfikacji nie wyglądała tak festyniarsko. Są jednak jeszcze w tym kraju ludzie potrafiący zrobić coś z niczego, którzy w dodatku jakoś dają radę bez niebieskich diód, blachowkrętów i włókna szklanego. Żeby zrobić wrażenie wystarczy wziąć poczciwego, polskiego Żuka i zmodyfikować go tak, żeby wciągał nosem wszystkie napotkane na drodze samochody.
3,6 – litrowy motor zamontowano z tyłu, w przedziale ładunkowym. Moc jaką osiąga ta jednostka to 250 KM. W ten sposób Żuk stał się Żukietą – jak nazywa go właściciel. Układ elektryczny i wydechowy jest własnym projektem, lecz najważniejsze, że wszystko działa. Przednie zawieszenie pozostało bez zmian, natomiast praktycznie cały tył pochodzi z Audi. Podobnie jak zegary. Zastosowano też cztery wentylowane tarcze hamulcowe oraz hydrauliczny ręczny. Trzeba w końcu jakoś zatrzymać tego potwora.
Zważywszy, że auto wazy około 1200 KG, jego moc jest wystarczająca. Projekt cały czas się rozwija, więc jeszcze pewnie usłyszymy o niesamowitym, polskim dostawczaku, który z dość wolnego woła roboczego stał się bardzo szybkim autem. Teraz wystarczy załadować skrzynię i można rozwozić ziemniaki przy okazji nieĽle się bawiąc.
Start ze świateł z silnikiem 2.8 V6
Początkowo plany były bardzo śmiałe, bowiem właściciel chciał wyposażyć swojego Żuka w silnik V12 z BMW. Okazało się jednak, że zabraknie funduszy dlatego zdecydowano się na zamontowanie sześciocylindrowej jednostki z Forda Scorpio o pojemności 2,8 litra, ale szybko wzrósł apetyt na moc, ponieważ nadarzyła się okazja wykorzystania podzespołów Audi V8.
