Gdy wydawało się, że klasyczne, mechaniczne emocje w świecie supersamochodów bezpowrotnie ustąpiły miejsca cyfryzacji i automatyzacji, Ferrari odpala prawdziwą bombę. Włoska manufaktura zaprezentowała model 12Cilindri Manuale. Na pokład powraca kultowa, otwarta brama do zmiany biegów (gated manual) oraz pedał sprzęgła. Jest jednak jeden potężny haczyk: to technologiczny majstersztyk typu „by-wire”.
Anachronizm w 2026 roku czy genialny ukłon w stronę purystów? Nowy wariant flagowego modelu z Maranello udowadnia, że Ferrari potrafi zjeść ciastko i mieć ciastko. 12Cilindri Manuale oferuje kierowcy pełną, angażującą symulację manualnej przekładni, choć pod spodem… wciąż pracuje nowoczesny automat.
Jak działa „cyfrowy manual” od Ferrari?
Inżynierowie z Maranello stworzyli system idealnej iluzji. Ani lewarek zmiany biegów, ani pedał sprzęgła nie są fizycznie (mechanicznie) połączone z przekładnią. Działają w technologii by-wire (elektronicznie), wysyłając sygnały do standardowej, 8-biegowej, dwusprzęgłowej skrzyni DCT.
Ferrari wyposażyło jednak kokpit w zaawansowany system sprzężenia zwrotnego (force feedback):
- Opór jak w klasyku: Pedał sprzęgła stawia opór wynoszący dokładnie 15 kg – to precyzyjna masa zaczerpnięta z ostatniego stricte manualnego V12 marki, czyli modelu 599.
- Klik-klak z bolesnymi konsekwencjami: Aluminiowy lewarek porusza się w tradycyjnej, metalowej kasecie z wycięciami. Co ciekawe, algorytmy są tak bezwzględne, że niesynchronizowany ruch stopy i dłoni skutkuje szarpnięciem auta, a nawet… zdławieniem silnika (stall).
- Bezpiecznik przed katastrofą: Elektronika chroni silnik przed destrukcją. Spróbowanie wbicia „dwójki” przy prędkości 160 km/h napotka fizyczną blokadę uniemożliwiającą wrzucenie biegu.
Dwa światy za dotknięciem przycisku
W trybie manualnym kierowca ma do dyspozycji 6 przełożeń (odzwierciedlających klasyczne przekładnie V12). Wystarczy jednak wcisnąć jeden z ukrytych przycisków automatycznych (P, R, N, D), a podświetlenie na lewarku zmieni kolor z bursztynowego na biały. W tym momencie auto staje się pełnoprawnym, 8-biegowym automatem – idealnym na autostrady czy miejskie korki. Ostatnie dwa biegi służą wówczas obniżeniu spalania podczas spokojnej jazdy.
Co niezwykłe, Ferrari deklaruje, że w rękach sprawnego kierowcy model Manuale osiąga identyczne osiągi, co standardowa wersja DCT. Wolnossące, 6,5-litrowe V12 generuje potężne 820 KM oraz 678 Nm momentu obrotowego, co pozwala na sprint do setki w zaledwie 2,9 sekundy i prędkość maksymalną rzędu 340 km/h.
Detale dla wtajemniczonych i kosmiczna dopłata
Wizualnie wersja Manuale wyróżnia się smaczkami, które docenią tylko prawdziwi koneserzy. Powstanie zaledwie 1499 egzemplarzy, a każdy z nich przejdzie przez rygorystyczny program personalizacji Tailor Made.
Model otrzymał m.in. dedykowane, 5-ramienne felgi, laserowo trawione tarcze logotypów „Scudetto” na błotnikach (procesem przypominającym bicie rzadkich monet) oraz charakterystyczne przeszycia na fotelach z motywem sześciu pasów, nawiązujących do sześciobiegowej skrzyni. Konsola środkowa kształtem przypomina teraz potężny kamerton.
Tradycyjne emocje w nowoczesnym wydaniu wyceniono jednak niezwykle wysoko. Bazowe Ferrari 12Cilindri to wydatek rzędu 400 000 euro. Wariant Manuale podnosi tę poprzeczkę do aż 590 000 euro. Dopłata za sam system „wirtualnego manuala” wynosi więc astronomiczne 190 000 euro (około 820 tysięcy złotych).
Dla najbogatszych kolekcjonerów, tęskniących za mechanicznym kliknięciem metalu o metal w akompaniamencie wolnossącego V12, cena ta prawdopodobnie nie będzie grała żadnej roli. Ferrari udowodniło, że zamiast ślepo podążać za cyfryzacją, potrafi wykorzystać ją do uratowania najpiękniejszych motoryzacyjnych tradycji.
