Sowieckie samochody nie były najwygodniejszymi pojazdami na świecie, ale takie marki jak Wołga, Moskwicz czy Zaporożec, wykazywały się fantazją w reklamie swoich produktów eksportowych, co udowadniają archiwalne broszury. Wołga była sprzedawana w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych XX wieku. Miała opinię niezniszczalnego auta. Argumentowano to budową pod dziurawe drogi w surowym klimacie ZSRR. Dlatego Wołga miała wysoki prześwit (w przeciwieństwie do aut zachodnich), wytrzymałe zawieszenie, pancerny silnik oraz zabezpieczenie przed korozją – rzeczą niespotykaną w latach 50’.
GAZ 24 był eksportowany do bardzo wielu krajów od Indonezji, Ameryki Łacińskiej aż po Europę Zachodnią. Istniały także wersje z kierownicą po prawej stronie.
Najtańszym samochodem radzieckim był Zaporożec ZAZ 968. Auto produkowane w latach 1972-1980, określano mianem przystępnego dla zwykłych ludzi. W tamtym czasie był uznawany za solidny i pasujący do sowieckich realiów drogowych. Moskwicz 2140, jako jeden z pierwszych samochodów z ZSRR, otrzymał wycieraczki przednich reflektorów. Pod maską montowano silniki 1.5 o mocy 75 KM.
Na Zachód eksportowano także małolitrażowe auto z napędem na cztery koła. Był to ŁuAZ 969-M Volin. Dla zwiększenia zaufania, eksportowa wersja była wyposażana w silniki 1.1 z Forda Fiesty.
Najtańszym samochodem radzieckim był Zaporożec ZAZ 968. Auto produkowane w latach 1972-1980, określano mianem przystępnego dla zwykłych ludzi. W tamtym czasie był uznawany za solidny i pasujący do sowieckich realiów drogowych. Moskwicz 2140, jako jeden z pierwszych samochodów z ZSRR, otrzymał wycieraczki przednich reflektorów. Pod maską montowano silniki 1.5 o mocy 75 KM.
Na Zachód eksportowano także małolitrażowe auto z napędem na cztery koła. Był to ŁuAZ 969-M Volin. Dla zwiększenia zaufania, eksportowa wersja była wyposażana w silniki 1.1 z Forda Fiesty.










