Peugeot Oxia (1988): Supersamochód z Francji, który zawstydził Ferrari i zmienił historię Le Mans

Gdy pod koniec lat 80. świat zachwycał się Ferrari F40 i Porsche 959, inżynierowie z Sochaux postanowili zaprezentować własną wizję ekstremalnego supersamochodu. Podczas Salonu Samochodowego w Paryżu w 1988 roku zadebiutował Peugeot Oxia – potwór o mocy 680 KM, potrafiący rozpędzić się do niewyobrażalnych pod koniec XX wieku 350 km/h. Niewielu jednak wie, że genialna aerodynamika tego prototypu była bezpośrednią przyczyną najbardziej szalonego wyczynu w historii wyścigu 24h Le Mans.

Technologia przyszłości pod karoserią z Kevlaru

Nazwa „Oxia” pochodzi od regionu na Marsie (Oxia Palus), co idealnie oddawało kosmiczny charakter projektu. Francuzi nie stworzyli jedynie glinianej makiety na targi. Oxia była w pełni sprawnym, jeżdżącym monolitem zbudowanym z lekkich kompozytów – włókna węglowego, Kevlaru oraz żywic epoksydowych.

Za fotelem kierowcy zamontowano podwójnie doładowaną jednostkę 2.8 V6 24V wygenerowaną na bazie silnika znanego z wyścigów:

• Moc maksymalna: 680 KM przy 8200 obr./min
• Moment obrotowy: 726 Nm przy 4500 obr./min
• Napęd: Stały na 4 koła z rozdziałem momentu (25% przód, 75% tył)
• Układ jezdny: Cztery koła skrętne oraz podwójne wahacze

We wnętrzu zamontowano komputer pokładowy PC z kolorowym ekranem, nawigację satelitarną, odtwarzacz CD oraz system klimatyzacji zasilany przez 18 ogniw fotowoltaicznych umieszczonych u podszybia, które działały nawet po wyłączeniu silnika.

Od garażowej pasji po podboje Le Mans: Prawdziwa historia zespołu WM

W świecie motoryzacyjnych mitów pokutuje przeświadczenie, że rekord prędkości ustanowiony przez Francuzów na słynnym torze Circuit de la Sarthe (a ściślej: na prostej Ligne Droite des Hunaudières w Le Mans) był dziełem przypadku – desperackim aktem zespołu, który zdając sobie sprawę ze swoich niedociągnięć, postanowił „zdjąć skrzydła”, postawić wszystko na jedną kartę i za wszelką cenę zyskać chociaż odrobinę rozgłosu. Rzeczywistość była jednak zupełnie inna, a kulisy tego wyczynu okazują się jeszcze bardziej fascynujące.

• Projekt zrodzony po godzinach („Objectif 400”): Za sukcesem wyścigowej konstrukcji nie stał oficjalny, fabryczny sztab Peugeota z milionowym budżetem, lecz WM (Welter-Meunier) – prywatna stajnia wyścigowa. Tworzyli ją dwaj wizjonerzy: Gérard Welter (wówczas szef działu stylistyki Peugeota) oraz Michel Meunier (inżynier francuskiej marki). Zamiast marzyć o przełamaniu linii mety po 24 godzinach uporczywego oszczędzania paliwa i podzespołów, obrali własny cel: zbudować auto, które przełamie barierę 400 km/h na legendarnej prostej Ligne Droite des Hunaudières.
• Czysta nauka i pakt z marketingowcami: Prototyp WM P88 z 1988 roku od początku projektowany był pod kątem jak najniższego oporu powietrza. Podczas wyścigu 24h Le Mans w 1988 roku za kierownicą WM P88 usiadł Roger Dorchy. Po maksymalnym podkręceniu doładowania w V6 biturbo, oficjalna fotokomórka zmierzyła niesamowite 407 km/h. Zespół zgodził się jednak na oficjalne podanie wyniku 405 km/h, aby idealnie zgrać wynik z kampanią reklamową rynkowego debiutu nowej limuzyny – Peugeota 405.
• Wyścigowy gen w cywilnym konceptcie: Doświadczenie z tunelu aerodynamicznego St. Cyr Gérard Welter przeniósł bezpośrednio na deski kreślarskie Peugeota Oxia. Dzięki dopracowanemu profilowi nadwozia oraz aktywnemu tylnemu spojlerowi Oxia generowała ujemną siłę nośną (docisk) bez konieczności stosowania wielkich skrzydeł, zachowując przy tym opływową sylwetkę.

Peugeot Oxia w pigułce – Dane techniczne

Dlaczego Peugeot Oxia nie trafił do produkcji?

Oxia pozostała autem koncepcyjnym ze względu na astronomiczne koszty produkcji kompozytowej karoserii oraz brak uzasadnienia biznesowego dla seryjnej produkcji supersamochodu przez markę wolumenową. Wybudowano zaledwie dwa jeżdżące egzemplarze. Projekty takie jak Oxia oraz wyścigowy rekord WM P88 na zawsze wpisały się jednak do historii jako symbol inżynieryjnej odwagi Francuzów, zanim prosta w Le Mans została podzielona szykanami ograniczającymi prędkość.