Monakijczyk, kierowca Ferrari. Jeden z najmłodszych zawodników w Formule 1. Jego numer startowy to 16.
Droga do Formuły 1
Charles Leclerc odnosił sukcesy na każdym etapie juniorskiej kariery. Wszystko zaczęło się, gdy jeszcze nie miał 5 lat. Usiadł wtedy za kierownicą gokarta, na torze należącym do ojca Julesa Bianchiego.
W kartingu wywalczył wiele ważnych trofeów. Między innymi w 2013 roku został wicemistrzem świata w kategorii KZ. Ustąpił wtedy tylko Maxowi Verstappenowi.
Dwa lata wcześniej trafił pod skrzydła firmy menedżerskiej Nicolasa Todta, syna prezesa FIA – Jeana Todta.
W 2014 roku przeszedł do wyścigów jednomiejscowych bolidów i od razu został wicemistrzem Formuły Renault 2.0 Alps. Tam przegrał jedynie z Nyckem de Vriesem – który jeĽdził w tej serii drugi rok.
Leclerc dodatkowo zaliczył sześć startów w silniejszej Formule Renault 2.0 Eurocup – i połowę z nich zakończył na podium.
W roku 2015 pojawił się już w Europejskiej Formule 3. Zdołał zająć w niej 4. miejsce. Po drodze wygrał cztery wyścigi, a na koniec sezonu popisał się 2. pozycją w prestiżowym GP Makau. Finiszował wówczas tylko za Felixem Rosenqvistem.
W 2016 roku jego kariera rozkwitła na dobre. Został włączony do Akademii Kierowców Ferrari i po raz pierwszy zdobył mistrzostwo w „single seaterach”. Wygrał za pierwszym podejściem serię GP3. Ścigał się w niej m. in. z naszym Arturem Janoszem. Poza tym miał pierwszy kontakt z Formułą 1, o czym póĽniej. W roku 2017 nacisnął na pedał gazu jeszcze mocniej. Zdominował Formułę 2, reaktywowaną na bazie serii GP2. Zwyciężył 8 z 11 sesji kwalifikacyjnych i 7 wyścigów. Gromadząc 282 punkty, wyprzedził o 72 oczka najbliższego rywala w klasyfikacji generalnej sezonu Artioma Markiełowa.
Formuła 1
Leclerc w 2016 roku został kierowcą rozwojowym w Formule 1 u dwóch zespołów: Ferrari i Haasa. W maju po raz pierwszy poprowadził bolid najważniejszej serii wyścigowej świata. Odbył prywatny test na torze Fiorano za sterami Ferrari z sezonu 2014.
W lipcu zadebiutował w weekendzie wyścigowym F1, przystępując do pierwszego piątkowego treningu GP Wielkiej Brytanii samochodem Haasa. Potem zaliczył jeszcze trzy kolejne takie występy w barwach amerykańskiego teamu.
W 2017 roku wziął udział w czterech treningach, dosiadając bolid Saubera. PóĽniej ogłoszono, że w roku 2018 będzie już ścigał się dla szwajcarskiej stajni. Zastąpił w jej podstawowym składzie juniora Mercedesa i byłego mistrza DTM, Pascala Wehrleina.
Debiutancki sezon poszedł mu bardzo dobrze. Początkowo co prawda miał pewne problemy, ale z czasem wraz z zespołem rozwinął skrzydła i zaczął imponować.
Dziesięciokrotnie zapunktował i zajął 13. miejsce w klasyfikacji generalnej – plasując się cztery pozycje wyżej od partnera Marcusa Ericssona.
Najlepszy wynik uzyskał w szalonym GP Azerbejdżanu. Sensacyjnie dojechał do mety tego wyścigu na 6. lokacie.
Obiecująca postawa zaowocowała niesłychanym awansem. We wrześniu okazało się, że w kolejnym roku będzie startował dla Ferrari. Za byłego mistrza świata Kimiego Raikkonena. De facto zamienił się z nim zespołami.
Ciekawostki:
– Jego ojciec Herve też się ścigał. W latach 90. był niezłym zawodnikiem w F3. Niestety już nie żyje. Zmarł w 2017 roku. Charles zadedykował mu mistrzostwo F2.
– Od dzieciństwa jego największym przyjacielem był Jules Bianchi, który zmarł w 2015 roku na skutek obrażeń głowy odniesionych dziewięć miesięcy wcześniej w wypadku podczas GP Japonii.
– Gdy dorastał, jego bohaterem był Ayrton Senna.
Droga do Formuły 1
Charles Leclerc odnosił sukcesy na każdym etapie juniorskiej kariery. Wszystko zaczęło się, gdy jeszcze nie miał 5 lat. Usiadł wtedy za kierownicą gokarta, na torze należącym do ojca Julesa Bianchiego.
Dwa lata wcześniej trafił pod skrzydła firmy menedżerskiej Nicolasa Todta, syna prezesa FIA – Jeana Todta.
W 2014 roku przeszedł do wyścigów jednomiejscowych bolidów i od razu został wicemistrzem Formuły Renault 2.0 Alps. Tam przegrał jedynie z Nyckem de Vriesem – który jeĽdził w tej serii drugi rok.
Leclerc dodatkowo zaliczył sześć startów w silniejszej Formule Renault 2.0 Eurocup – i połowę z nich zakończył na podium.
W roku 2015 pojawił się już w Europejskiej Formule 3. Zdołał zająć w niej 4. miejsce. Po drodze wygrał cztery wyścigi, a na koniec sezonu popisał się 2. pozycją w prestiżowym GP Makau. Finiszował wówczas tylko za Felixem Rosenqvistem.
W 2016 roku jego kariera rozkwitła na dobre. Został włączony do Akademii Kierowców Ferrari i po raz pierwszy zdobył mistrzostwo w „single seaterach”. Wygrał za pierwszym podejściem serię GP3. Ścigał się w niej m. in. z naszym Arturem Janoszem. Poza tym miał pierwszy kontakt z Formułą 1, o czym póĽniej. W roku 2017 nacisnął na pedał gazu jeszcze mocniej. Zdominował Formułę 2, reaktywowaną na bazie serii GP2. Zwyciężył 8 z 11 sesji kwalifikacyjnych i 7 wyścigów. Gromadząc 282 punkty, wyprzedził o 72 oczka najbliższego rywala w klasyfikacji generalnej sezonu Artioma Markiełowa.
Formuła 1
Leclerc w 2016 roku został kierowcą rozwojowym w Formule 1 u dwóch zespołów: Ferrari i Haasa. W maju po raz pierwszy poprowadził bolid najważniejszej serii wyścigowej świata. Odbył prywatny test na torze Fiorano za sterami Ferrari z sezonu 2014.
W lipcu zadebiutował w weekendzie wyścigowym F1, przystępując do pierwszego piątkowego treningu GP Wielkiej Brytanii samochodem Haasa. Potem zaliczył jeszcze trzy kolejne takie występy w barwach amerykańskiego teamu.
W 2017 roku wziął udział w czterech treningach, dosiadając bolid Saubera. PóĽniej ogłoszono, że w roku 2018 będzie już ścigał się dla szwajcarskiej stajni. Zastąpił w jej podstawowym składzie juniora Mercedesa i byłego mistrza DTM, Pascala Wehrleina.
Debiutancki sezon poszedł mu bardzo dobrze. Początkowo co prawda miał pewne problemy, ale z czasem wraz z zespołem rozwinął skrzydła i zaczął imponować.
Dziesięciokrotnie zapunktował i zajął 13. miejsce w klasyfikacji generalnej – plasując się cztery pozycje wyżej od partnera Marcusa Ericssona.
Najlepszy wynik uzyskał w szalonym GP Azerbejdżanu. Sensacyjnie dojechał do mety tego wyścigu na 6. lokacie.
Obiecująca postawa zaowocowała niesłychanym awansem. We wrześniu okazało się, że w kolejnym roku będzie startował dla Ferrari. Za byłego mistrza świata Kimiego Raikkonena. De facto zamienił się z nim zespołami.
Ciekawostki:
– Jego ojciec Herve też się ścigał. W latach 90. był niezłym zawodnikiem w F3. Niestety już nie żyje. Zmarł w 2017 roku. Charles zadedykował mu mistrzostwo F2.
– Od dzieciństwa jego największym przyjacielem był Jules Bianchi, który zmarł w 2015 roku na skutek obrażeń głowy odniesionych dziewięć miesięcy wcześniej w wypadku podczas GP Japonii.
– Gdy dorastał, jego bohaterem był Ayrton Senna.
| Charles Leclerc – bio | |
|---|---|
| Data urodzenia | 16 paĽdziernika 1997 roku |
| Narodowość | Monakijczyk |
| Zespół | Ferrari |
| Wzrost | 179 cm |
| Waga | 69 kg |
| Numer startowy | 16 |
| Charles Leclerc – statystyki | |
| Zwycięstwa | 0 |
| Punkty | 39 |
| Wyścigi | 21 |
| Pierwsze pola startowe | 0 |
| Podia | 0 |
| Debiut | GP Australii 2018 |
| Najlepszy wynik | 6. miejsce |
| Charles Leclerc – wyniki w sezonie 2018 | |
| Australia | 13. miejsce |
| Bahrajn | 12. miejsce |
| Chiny | 19. miejsce |
| Azerbejdżan | 6. miejsce |
| Hiszpania | 10. miejsce |
| Monako | nie ukończył (awaria hamulców i kolizja z Brendonem Hartleyem) |
| Kanada | 10. miejsce |
| Francja | 10. miejsce |
| Austria | 9. miejsce |
| Wielka Brytania | nie ukończył (Ľle przymocowane koło w pit-stopie) |
| Niemcy | 15. miejsce |
| Węgry | nie ukończył (kolizja z kierowcami Force India) |
| Belgia | nie ukończył (uczestniczył w wypadku na starcie) |
| Włochy | 11. miejsce |
| Singapur | 9. miejsce |
| Rosja | 7. miejsce |
| Japonia | nie ukończył (kolizje z Kevinem Magnussenem i Marcusem Ericssonem) |
| USA | nie ukończył (kolizja z Romainem Grosjeanem) |
| Meksyk | 7. miejsce |
| Brazylia | 7. miejsce |
| Abu Zabi | 7. miejsce |
| Pozycja końcowa | 13. miejsce (39 punktów) |
| Charles Leclerc – kalendarium | |
| 2014 | Formuła Renault 2.0 Alps – 2. miejsce Formuła Renault 2.0 Eurocup – sześć startów (trzy podia) |
| 2015 | Europejska Formuła 3 – 4. miejsce GP Makau – 2. miejsce |
| 2016 | GP3 – mistrzostwo Formuła 1 – kierowca rozwojowy (Ferrari i Haasa) |
| 2017 | Formuła 2 – mistrzostwo Formuła 1 – kierowca rozwojowy (Ferrari) |
| 2018 | Formuła 1 (Sauber) – 13. miejsce (39 punktów) |
