Brytyjczyk, wicemistrz Formuły 2 i tegoroczny debiutant w Formule 1. Ściga się dla McLarena. Jego numer startowy to 4.
Droga do Formuły 1
Lando Norris początkowo był zainteresowany zawodami motocyklowymi. Przestawił się na cztery koła, gdy wspólnie z ojcem i bratem pojechał jako kibic na wyścigi kartingowy.
W wieku 7 lat zaczął sam startować na gokartach – i zrobił na nich wielką karierę. Od razu w swoich pierwszych zawodach krajowych wywalczył pole position.
Przez kolejne sezony zdobył wiele ważnych tytułów, na czele z sięgnięciem w 2014 roku po mistrzostwo świata (w kategorii KF). Mając wówczas 14 lat, został najmłodszym kartingowym czempionem globu w historii. Odebrał to miano samemu Lewisowi Hamiltonowi. Na marginesie, rok póĽniej został zastąpiony na tronie przez naszego Karola Basza.
Gdy życiowy sukces odnosił Polak, Norris już rywalizował na torach samochodem. W sezonie 2014 na rozgrzewkę wziął udział w juniorskiej edycji serii wyścigowej Ginetty (Ginetta Junior Championship). Zajął w niej 3. miejsce.
W sezonie 2015 przesiadł się do bolidu – i natychmiast został mistrzem. Wygrał brytyjski cykl MSA Formuła, który powstał na bazie Brytyjskiej Formuły Ford, a po roku został przemianowany na Brytyjską Formułę 4. W tamtym czasie Lando jednocześnie wystąpił w kilkunastu wyścigach innych serii: Włoskiej F4, Niemieckiej F4 oraz Jesiennego Pucharu Brytyjskiej F4. Trzy z dodatkowych startów zakończył zwycięstwem.
W 2016 roku dał prawdziwy popis umiejętności. JeĽdził na „pełen etat” w trzech cyklach i okazał się najlepszy w każdym z nich. Zimą wyleciał do Nowej Zelandii, aby zostać mistrzem w tamtejszym Toyota Racing Series, póĽniej zaś wygrał Formułę Renault 2.0 Eurocup oraz Formułę Renault 2.0 NEC. Pokonał w tych seriach paru Polaków: Antoniego Ptaka, Bartłomieja Mireckiego i Julię Pankiewicz.
Jakby tego było mało, zaliczył pół sezonu w Brytyjskiej Formule 3 – i zwyciężył cztery wyścigi. Następnie przystąpił do finałowej rundy Europejskiej F3 oraz do prestiżowych zawodów F3 na ulicach Makau. W tych ostatnich wystartował z odległego pola, dlatego nie mógł wiele zdziałać. Zajął 11. miejsce.
W grudniu Norris został poważnie doceniony, otrzymując ważną nagrodę w brytyjskich wyścigach – McLaren Autosport BRDC Award. Cenne wyróżnienie niosło za sobą gratyfikację finansową w wysokości 100 tysięcy funtów oraz obietnicę testu za sterami bolidu Formuły 1.
Rok 2017 okazał się jeszcze lepszy. W styczniu został podopiecznym McLarena, a potem odniósł chyba swój największy sukces w juniorskich seriach – wywalczył za pierwszym podejściem mistrzostwo Europejskiej F3.
To nie wszystko. Zajął jeszcze 2. pozycję w GP Makau, wystąpił w dwóch wyścigach Formuły 2 i zaliczył dwa testy w bolidzie F1 (oba z McLarenem). Uczestnicząc w grupowych testach po GP Węgier, wykręcił drugi najlepszy czas okrążenia.
Na sezon 2018 dostał funkcję kierowcy testowego i rezerwowego McLarena w Formule 1, a jednocześnie ruszył na podbój F2. Poniósł jednak porażkę. Początkowo prowadził, lecz póĽniej stracił fotel lidera klasyfikacji generalnej na rzecz innego talentu z Wysp – George’a Russella. Zakończył zmagania na 2. miejscu, przegrywając z rodakiem zdecydowanie.
Ale jeszcze przed rozstrzygnięciem ich pojedynku McLaren ogłosił, że od 2019 roku Norris będzie ścigał się w F1.
Ciekawostki:
– Jest wielkim fanem 7-krotnego mistrza świata MotoGP, Valentino Rossiego.
– Formuła 2 to jedyna juniorska seria wyścigowa jednomiejscowych bolidów, w której musiał uznać wyższość rywala. Wszystkie pozostałe, w jakich zaliczył pełny sezon, wygrał za pierwszym razem.
– Ma zamożnego ojca.
Droga do Formuły 1
Lando Norris początkowo był zainteresowany zawodami motocyklowymi. Przestawił się na cztery koła, gdy wspólnie z ojcem i bratem pojechał jako kibic na wyścigi kartingowy.
Przez kolejne sezony zdobył wiele ważnych tytułów, na czele z sięgnięciem w 2014 roku po mistrzostwo świata (w kategorii KF). Mając wówczas 14 lat, został najmłodszym kartingowym czempionem globu w historii. Odebrał to miano samemu Lewisowi Hamiltonowi. Na marginesie, rok póĽniej został zastąpiony na tronie przez naszego Karola Basza.
Gdy życiowy sukces odnosił Polak, Norris już rywalizował na torach samochodem. W sezonie 2014 na rozgrzewkę wziął udział w juniorskiej edycji serii wyścigowej Ginetty (Ginetta Junior Championship). Zajął w niej 3. miejsce.
W sezonie 2015 przesiadł się do bolidu – i natychmiast został mistrzem. Wygrał brytyjski cykl MSA Formuła, który powstał na bazie Brytyjskiej Formuły Ford, a po roku został przemianowany na Brytyjską Formułę 4. W tamtym czasie Lando jednocześnie wystąpił w kilkunastu wyścigach innych serii: Włoskiej F4, Niemieckiej F4 oraz Jesiennego Pucharu Brytyjskiej F4. Trzy z dodatkowych startów zakończył zwycięstwem.
W 2016 roku dał prawdziwy popis umiejętności. JeĽdził na „pełen etat” w trzech cyklach i okazał się najlepszy w każdym z nich. Zimą wyleciał do Nowej Zelandii, aby zostać mistrzem w tamtejszym Toyota Racing Series, póĽniej zaś wygrał Formułę Renault 2.0 Eurocup oraz Formułę Renault 2.0 NEC. Pokonał w tych seriach paru Polaków: Antoniego Ptaka, Bartłomieja Mireckiego i Julię Pankiewicz.
Jakby tego było mało, zaliczył pół sezonu w Brytyjskiej Formule 3 – i zwyciężył cztery wyścigi. Następnie przystąpił do finałowej rundy Europejskiej F3 oraz do prestiżowych zawodów F3 na ulicach Makau. W tych ostatnich wystartował z odległego pola, dlatego nie mógł wiele zdziałać. Zajął 11. miejsce.
W grudniu Norris został poważnie doceniony, otrzymując ważną nagrodę w brytyjskich wyścigach – McLaren Autosport BRDC Award. Cenne wyróżnienie niosło za sobą gratyfikację finansową w wysokości 100 tysięcy funtów oraz obietnicę testu za sterami bolidu Formuły 1.
Rok 2017 okazał się jeszcze lepszy. W styczniu został podopiecznym McLarena, a potem odniósł chyba swój największy sukces w juniorskich seriach – wywalczył za pierwszym podejściem mistrzostwo Europejskiej F3.
To nie wszystko. Zajął jeszcze 2. pozycję w GP Makau, wystąpił w dwóch wyścigach Formuły 2 i zaliczył dwa testy w bolidzie F1 (oba z McLarenem). Uczestnicząc w grupowych testach po GP Węgier, wykręcił drugi najlepszy czas okrążenia.
Na sezon 2018 dostał funkcję kierowcy testowego i rezerwowego McLarena w Formule 1, a jednocześnie ruszył na podbój F2. Poniósł jednak porażkę. Początkowo prowadził, lecz póĽniej stracił fotel lidera klasyfikacji generalnej na rzecz innego talentu z Wysp – George’a Russella. Zakończył zmagania na 2. miejscu, przegrywając z rodakiem zdecydowanie.
Ale jeszcze przed rozstrzygnięciem ich pojedynku McLaren ogłosił, że od 2019 roku Norris będzie ścigał się w F1.
Ciekawostki:
– Jest wielkim fanem 7-krotnego mistrza świata MotoGP, Valentino Rossiego.
– Formuła 2 to jedyna juniorska seria wyścigowa jednomiejscowych bolidów, w której musiał uznać wyższość rywala. Wszystkie pozostałe, w jakich zaliczył pełny sezon, wygrał za pierwszym razem.
– Ma zamożnego ojca.
| Lando Norris – bio | |
|---|---|
| Data urodzenia | 13 listopada 1999 roku |
| Narodowość | Brytyjczyk |
| Zespół | McLaren |
| Wzrost | 170 cm |
| Waga | 64 kg |
| Numer startowy | 4 |
| Lando Norris – statystyki | |
| Zwycięstwa | 0 |
| Punkty | 0 |
| Wyścigi | 0 |
| Pierwsze pola startowe | 0 |
| Podia | 0 |
| Debiut | GP Australii 2019 |
| Najlepszy wynik | – |
| Lando Norris – kalendarium | |
| 2014 | Ginetta Junior Championship – 3. miejsce |
| 2015 | MSA Formuła – mistrzostwo Włoska Formuła 4 – dziewięć startów Niemiecka Formuła 4 – osiem startów (jedno zwycięstwo) Jesienny Puchar Brytyjskiej Formuły 4 – cztery starty (dwa zwycięstwa) |
| 2016 | Formuła Renault 2.0 Eurocup – mistrzostwo Formuła Renault 2.0 NEC – mistrzostwo Toyota Racing Series – mistrzostwo Brytyjska Formuła 3 – jedenaście startów (cztery zwycięstwa) Europejska Formuła 3 – trzy starty GP Makau – 11. miejsce |
| 2017 | Europejska Formuła 3 – mistrzostwo GP Makau – 2. miejsce Formuła 2 – dwa starty Testy w Formule 1 z McLarenem |
| 2018 | Formuła 2 – 2. miejsce 24h Daytona – 13. miejsce w swojej klasie Formuła 1 – kierowca testowy i rezerwowy McLarena (udział w testach) |
