Silesia Ring może czekać rozbudowa z udziałem firmy projektującej tory Formuły 1, tymczasem Tor Poznań w najnowszym wykazie FIA spadł z homologacji 3R do 4R. Te dwie wiadomości, które pojawiły się niemal równocześnie, świetnie pokazują, w jakim miejscu znajduje się dziś polski motorsport. Z jednej strony ambitne plany, z drugiej walka o utrzymanie tego, co już mamy. Czy wreszcie zaczniemy budować w Polsce prawdziwą kulturę wyścigową?
Z polskimi torami wyścigowymi jest trochę jak z pogodą w listopadzie. Jednego dnia wychodzi słońce, człowiek zaczyna snuć ambitne plany, a chwilę później dostaje zimnym deszczem prosto w twarz. I właśnie taki zestaw zafundował nam początek listopada 2026 roku.
Najpierw dobra wiadomość. Silesia Ring w Kamieniu Śląskim ma pracować nad rozbudową obiektu, a w przedsięwzięcie zaangażowana jest firma Tilke Engineers & Architects. Tak, ta od projektowania torów Formuły 1. Tak, to ten słynny Tilke.
Zadowoleni? To dla odmiany pora na kubeł zimnej wody, czy nawet – idąc dalej z pogodową metaforą – wiadro deszczówki. W opublikowanym 4 listopada wykazie homologowanych torów FIA poznański obiekt widnieje już nie z kategorią 3R, lecz 4R. Niby zmieniła się tylko cyfra, ale dla możliwości organizowania wyścigów to istotna różnica.
I tak oto dostajemy dwa zupełnie różne obrazki polskiego motorsportu. Na jednym ktoś planuje rozbudowę i patrzy w przyszłość. Na drugim jeden z najważniejszych torów w kraju mierzy się z kolejnym ograniczeniem.
Silesia Ring z pomocą Tilke? To może być coś naprawdę dużego
Zacznijmy od przyjemniejszej części tej historii. Według informacji opublikowanych w mediach społecznościowych i potwierdzanych przez kierowców obecnych na obiekcie, podczas odprawy przed treningami do wyścigu 24h Silesia Ring przedstawiciele toru opowiedzieli o planach na kolejne lata. Okazja była zresztą nieprzypadkowa, bo obiekt świętuje dziesięciolecie działalności.
Najciekawsza informacja? Trwają prace organizacyjne nad rozbudową nitki toru, a partnerem technologicznym ma być Tilke Engineers & Architects. Nazwisko Tilke nie jest w świecie wyścigów anonimowe. Hermann Tilke i jego biuro projektowe odpowiadają za wiele współczesnych obiektów motorsportowych, w tym tory wykorzystywane przez Formułę 1. Oczywiście współpraca z taką firmą nie oznacza, że za chwilę pod Opolem pojawi się Max Verstappen, a nad Kamieniem Śląskim zabrzmi hymn Formuły 1. Nie popadajmy w przesadę. Ale sam fakt, że przy planowaniu rozwoju polskiego obiektu pojawia się biuro o takim doświadczeniu, jest bardzo interesujący.
Z przekazanych informacji wynika, że rozważane są dwie nitki toru, które mogłyby funkcjonować niezależnie od siebie. To potencjalnie znacznie więcej niż zwykłe wydłużenie istniejącej trasy. Wyobraźmy sobie możliwość równoległego organizowania różnych wydarzeń, treningów czy szkoleń. Większa elastyczność oznacza lepsze wykorzystanie obiektu, a to z kolei może przełożyć się na jego atrakcyjność biznesową i sportową. Wśród pomysłów miały pojawić się również trasy kartingowa i rallycrossowa, choć na razie nie ma potwierdzenia, że rzeczywiście powstaną.
Trzeba przy tym zaznaczyć, że mówimy o planach przedstawionych podczas odprawy kierowców, a nie o gotowym projekcie z kompletem pozwoleń, budżetem i terminem oddania do użytku. Mimo wszystko trudno nie przyjąć tej informacji z uśmiechem. Zwłaszcza że w Polsce częściej słyszymy o problemach torów niż o ich rozbudowie.
Hotel ze 107 pokojami. Silesia Ring chce być czymś więcej niż torem
Co ważne, ambitne plany Silesia Ring nie ograniczają się do samej nitki. Przy obiekcie trwa już budowa (widocznego na powyższych wizualziacjach) czterogwiazdkowego hotelu, który ma oferować 107 pokoi, zaplecze konferencyjne, gastronomię i strefę wypoczynkową. I właśnie ten element całej układanki jest szczególnie ciekawy.
Bo nowoczesny tor wyścigowy nie może żyć wyłącznie z kilku weekendów zawodów w roku. Potrzebuje klientów biznesowych, prezentacji samochodów, szkoleń, wydarzeń firmowych, track dayów i całej infrastruktury, która pozwala zarabiać również wtedy, gdy na torze nie odbywa się wielka impreza. Hotel przy obiekcie może sprawić, że Silesia Ring stanie się bardziej kompletnym centrum motoryzacyjnym. A jeżeli do tego rzeczywiście dojdzie rozbudowa toru, potencjał całego kompleksu może wyraźnie wzrosnąć.
Czy to oznacza, że Polska wreszcie doczeka się obiektu mogącego przyciągać poważniejsze międzynarodowe serie wyścigowe? Na takie deklaracje zdecydowanie za wcześnie. Nie znamy jeszcze parametrów planowanej trasy, docelowej homologacji ani harmonogramu inwestycji. Ale wreszcie rozmawiamy o rozwoju, a nie tylko o przetrwaniu. I to już jest miła odmiana.
Dla odmiany… Tor Poznań z homologacją FIA 4R. Tu powodów do radości jest mniej
No, ale że było nam za wesoło… niemal równocześnie pojawiła się wiadomość, która skutecznie studzi entuzjazm. 4 listopada FIA opublikowała nową wersję oficjalnego wykazu homologowanych torów wyścigowych. Tor Poznań, który wcześniej posiadał homologację 3R, znalazł się w kategorii 4R. W dokumencie wskazano również datę ważności licencji: 31 marca 2027 roku.
Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim ograniczenie kategorii samochodów, które mogą rywalizować na obiekcie w zawodach wymagających odpowiedniej homologacji FIA. Kategoria 4R nie wystarcza do organizowania wyścigów samochodów GT3, czyli jednej z najbardziej rozpoznawalnych klas współczesnych wyścigów samochodów GT. Oczywiście nie oznacza to, że Tor Poznań z dnia na dzień stał się bezużyteczny albo że nie można już na nim organizować żadnych zawodów. Ale jest to krok w niewłaściwym kierunku.
Co ciekawe, jeszcze w czerwcu pojawiały się informacje o przedłużeniu homologacji wyższego stopnia na kolejne lata. Dlatego listopadowy wykaz FIA rodzi pytania, na które dobrze byłoby poznać oficjalną odpowiedź. Nie wiadomo bowiem, co dokładnie doprowadziło do zmiany kategorii. Czy chodzi o kwestie techniczne, administracyjne, czy może o zakres obowiązującej licencji?
Bez wyjaśnień ze strony FIA lub zarządcy obiektu trudno wyciągać dalej idące wnioski. Jedno jest jednak pewne: dla toru z taką historią i znaczeniem dla polskiego motorsportu niższa kategoria homologacji nie jest wiadomością, którą można zbyć wzruszeniem ramion.
Jeden tor planuje przyszłość, drugi wciąż walczy o teraźniejszość
I właśnie tutaj obie historie zaczynają się ze sobą łączyć. Silesia Ring myśli o nowych nitkach, hotelu i zwiększeniu możliwości obiektu. Tor Poznań, funkcjonujący od 1977 roku, od dłuższego czasu musi mierzyć się z problemami dotyczącymi hałasu i dalszego funkcjonowania. Spór wokół poznańskiego obiektu jest dobrze znany. Mieszkańcy okolicznych terenów skarżą się na uciążliwości, inspekcja ochrony środowiska podejmowała decyzje dotyczące użytkowania toru, a sprawa trafiła na drogę sądowo-administracyjną.
Nie jest to oczywiście historia, w której jedna strona ma stuprocentową rację, a druga jest wcieleniem zła. Mieszkańcy mają prawo oczekiwać ochrony przed nadmiernym hałasem. Z drugiej strony trudno ignorować fakt, że mówimy o infrastrukturze sportowej istniejącej od niemal pół wieku. Problemem jest przede wszystkim brak stabilnych i przewidywalnych zasad, które pozwoliłyby pogodzić interesy obu stron.
W Sejmie od miesięcy procedowane są projekty zmian w ustawie o sporcie, mające uregulować kwestię torów motorowych i stosowania wobec nich norm hałasu. Jeden z projektów, oznaczony drukiem nr 2647, po pracach komisji oczekuje na dalsze rozpatrzenie. I trudno oprzeć się wrażeniu, że polski motorsport znajduje się w dość osobliwym położeniu.
Z jednej strony prywatny inwestor może planować rozbudowę obiektu przy współpracy ze światowej klasy projektantami. Z drugiej jeden z najważniejszych torów w Polsce funkcjonuje w cieniu niepewności prawnej i administracyjnej. To nie jest zdrowa sytuacja dla żadnej dyscypliny sportu.
Polska ma potencjał na większy motorsport. Tylko trzeba go wreszcie wykorzystać
Nie oszukujmy się. Polska nie potrzebuje dziesięciu torów Formuły 1. Nie potrzebuje nawet jednego, jeżeli miałby powstać wyłącznie po to, żeby przez kilka dni w roku można było zrobić efektowne zdjęcia. Potrzebujemy natomiast sensownej infrastruktury dla wyścigów samochodowych, kartingu, treningów, track dayów i szkolenia kierowców. I przede wszystkim potrzebujemy ciągłości.
Bo trudno rozwijać motorsport, jeżeli zawodnicy, organizatorzy i inwestorzy nie wiedzą, na jakich warunkach będą mogli działać za kilka lat. Wystarczy spojrzeć na sąsiadów. Czechy mają Most i Brno, Słowacy Slovakiaring, a Niemcy cały wachlarz obiektów o różnym przeznaczeniu. Nie wszystkie goszczą Formułę 1 i wcale nie muszą, wystarczy im choćby Formuła 4 (a tego i w Poznaniu nie uświadczymy). Ważne jednak, że tworzą zaplecze dla sportu, który funkcjonuje na wielu poziomach.
Tymczasem u nas nawet większa impreza wyścigowa wymaga często oglądania się na możliwości zagranicznych obiektów. Dlatego wiadomość o planach Silesia Ring jest tak interesująca. Nie dlatego, że pojawia się w niej nazwisko Tilke, choć marketingowo brzmi ono znakomicie. Przede wszystkim dlatego, że ktoś chce inwestować w rozwój infrastruktury wyścigowej w Polsce.
Z kolei sytuacja Toru Poznań przypomina, że sama historia, tradycja i znaczenie obiektu nie wystarczą, aby zapewnić mu spokojną przyszłość. I jedno wcale nie wyklucza drugiego.
Można cieszyć się z rozbudowy Silesia Ring, jednocześnie oczekując wyjaśnienia sytuacji homologacyjnej Toru Poznań. Można popierać rozwój motorsportu, nie ignorując problemów mieszkańców okolicznych terenów. Można wreszcie chcieć nowych torów, nie zapominając o tych, które już istnieją. To nie są sprzeczne cele.
Oby za kilka lat dobra wiadomość nie była wyjątkiem
Najbardziej chciałbym, żeby za kilka lat informacja o rozbudowie polskiego toru wyścigowego nie była wydarzeniem, które elektryzuje całe środowisko. Żeby była czymś normalnym. Żebyśmy regularnie słyszeli o modernizacjach, nowych konfiguracjach tras, kolejnych homologacjach i imprezach, które zamiast omijać Polskę, zaczynają ją uwzględniać w swoich kalendarzach.
Nie musimy od razu ścigać się z Niemcami pod względem liczby obiektów. Ale dobrze byłoby przynajmniej przestać stać w miejscu. Na razie mamy dwie listopadowe wiadomości. Silesia Ring pokazuje, w którą stronę polski motorsport mógłby zmierzać. Tor Poznań przypomina, jak łatwo możemy stracić część możliwości, które już posiadamy.
Pozostaje trzymać kciuki, żeby plany z Kamienia Śląskiego rzeczywiście zamieniły się w asfalt, tarki i nowe zakręty, a sytuacja w Poznaniu doczekała się sensownego wyjaśnienia. Bo chciałoby się wreszcie pisać o polskich torach nie tylko wtedy, gdy grozi im ograniczenie działalności, ale również wtedy, gdy przyjeżdżają na nie coraz ciekawsze samochody i coraz poważniejsze serie wyścigowe.
A może nawet kiedyś będziemy mogli ponarzekać, że w jeden weekend odbywa się tyle wyścigów w Polsce, że nie wiadomo, na który pojechać.
To dopiero byłby problem, który z przyjemnością chciałbym mieć.
