Brytyjczyk, mistrz Formuły 2 i tegoroczny debiutant w Formule 1. Partner Roberta Kubicy w zespole Williams. Należy do juniorskiego programu Mercedesa. JeĽdzi z numerem startowym 63.
Droga do Formuły 1
George Russell zaczynał tak jak inni od kartingu. Debiutował w 2006 roku, mając osiem lat. Jego kariera na gokartach trwała do 2013 roku. Odniósł przez ten czas kilka istotnych sukcesów. Między innymi dwa razy z rzędu świętował mistrzostwo Europy juniorów.
W 2014 roku przeniósł się do juniorskich wyścigów samochodowych. Tam rozwinął skrzydła na całego.
Szesnastoletni wówczas kierowca zaliczył wejście smoka w zawodach jednomiejscowych bolidów – od razu został mistrzem. Z pięcioma triumfami na koncie minimalnie zwyciężył Brytyjską Formułę 4, pokonując w emocjonującym pojedynku o tytuł zespołowego partnera Arjuna Mainiego, Raoula Hymana oraz Sennana Fieldinga. Do ostatniego wyścigu szanse na najwyższy laur miało czterech kierowców. Russell wygrał finałowe zawody i cały sezon o 3 punkty. Nagrodą był test w samochodzie serii GP3.
Jednocześnie ścigał się w Formule Renault 2.0 ALPS. Tam zajął 4. miejsce (po drodze omijając dwa wyścigi). Ustąpił Nyckowi de Vriesowi, Charlesowi Leclerkowi oraz Matewosowi Isaakianowi. Wśród rywali, których pokonał, był jeden Polak – Aleksander Bosak (sklasyfikowany na 11. pozycji). Nie można nie wspomnieć także o błysku Russella w Formule Renault 2.0 Eurocup. Wystąpił gościnnie w czterech wyścigach tego cyklu i wygrał ostatni.
Na koniec roku otrzymał wielkie, cenne wyróżnienie w brytyjskim motorsporcie – nagrodę McLaren Autosport BRDC Award. Oznaczało to, że zainkasuje 100 tysięcy funtów i poprowadzi na testach bolid McLarena z Formuły 1.
W 2015 roku zdecydował się przejść do Europejskiej Formuły 3. Poprzeczka została postawiona więc sporo wyżej, co znalazło odzwierciedlenie w wynikach.
Russell zaczął starty szybszym bolidem świetnie, odnosząc zwycięstwo w jednym z trzech wyścigów inauguracyjnej rundy sezonu. Ale potem nie wygrał już ani razu. W klasyfikacji generalnej zajął 6. miejsce. Przegrał m. in. z Antonio Giovinazzim, Leclerkiem oraz Lance’em Strollem.
Poza tym we wrześniu wziął udział w zawodach F3 Masters na torze Zandvoort. Wypadł w nich bardzo dobrze, mijając metę na 2. pozycji, za Giovinazzim.
Miesiąc póĽniej zaliczył na torze Silverstone zapowiedzianą wcześniej przejażdżkę samochodem Formuły 1.
W grudniu z kolei uczestniczył w testach dla młodych kierowców w niemieckiej serii wyścigowej samochodów turystycznych DTM. Spisał się tak świetnie, że BMW zaproponowało mu kontrakt i starty od sezonu 2017. Russell był bliski przyjęcia tej propozycji, lecz ostatecznie odmówił. Gdyby przesiadł się do auta z dachem, najpewniej nigdy nie trafiłby do F1.
Postanawiając pozostać w „single seaterach”, w 2016 roku kontynuował rywalizację w Europejskiej F3. Zrobił postęp, lecz nie został mistrzem. Zajął 3. pozycję w punktacji. Lepsi okazali się Stroll i Maximilian Gunther.
Jesienią dodatkowo zadebiutował w prestiżowych zawodach Formuły 3 na ulicach Makau. Popisał się najlepszym czasem w kwalifikacjach, ale ostatecznie zakończył rywalizację na 7. lokacie.
Przełomowe były dwa następne lata.
W sezonie 2017 został podopiecznym Mercedesa – i zaczął z powrotem wygrywać. W imponującym stylu zwyciężył za pierwszym podejściem serię GP3, zostawiając konkurentów daleko w tyle. Zapewnił sobie tytuł na dwa wyścigi przed końcem sezonu.
W tym samym roku pojeĽdził w F1: na grupowych testach z Mercedesem oraz dwóch piątkowych treningach z Force India.
W sezonie 2018 wystartował już w Formule 2. Efekt? Kolejne mistrzostwo. Z siedmioma triumfami na koncie wywalczył tytuł znowu pewnie. Wygrał m. in. z Lando Norrisem i Alexandrem Albonem.
Jednocześnie pełnił funkcję kierowcy rezerwowego Mercedesa w Formule 1 – i zaimponował na testach po GP Węgier. Nie tylko był najszybszy ze wszystkich, ale też ustanowił nowy rekord toru Hungaroring.
Wreszcie, w paĽdzierniku ogłoszono, że w 2019 roku wystartuje w F1. Podpisał kontrakt z Williamsem… a jego zespołowym partnerem został zaczynający „drugą karierę” Robert Kubica.
Ciekawostki:
– Walcząc o fotel w Formule 1, namawiał Williamsa na swoje usługi pokazując mu specjalną prezentację w programie Microsoft PowerPoint.
Droga do Formuły 1
George Russell zaczynał tak jak inni od kartingu. Debiutował w 2006 roku, mając osiem lat. Jego kariera na gokartach trwała do 2013 roku. Odniósł przez ten czas kilka istotnych sukcesów. Między innymi dwa razy z rzędu świętował mistrzostwo Europy juniorów.
Szesnastoletni wówczas kierowca zaliczył wejście smoka w zawodach jednomiejscowych bolidów – od razu został mistrzem. Z pięcioma triumfami na koncie minimalnie zwyciężył Brytyjską Formułę 4, pokonując w emocjonującym pojedynku o tytuł zespołowego partnera Arjuna Mainiego, Raoula Hymana oraz Sennana Fieldinga. Do ostatniego wyścigu szanse na najwyższy laur miało czterech kierowców. Russell wygrał finałowe zawody i cały sezon o 3 punkty. Nagrodą był test w samochodzie serii GP3.
Jednocześnie ścigał się w Formule Renault 2.0 ALPS. Tam zajął 4. miejsce (po drodze omijając dwa wyścigi). Ustąpił Nyckowi de Vriesowi, Charlesowi Leclerkowi oraz Matewosowi Isaakianowi. Wśród rywali, których pokonał, był jeden Polak – Aleksander Bosak (sklasyfikowany na 11. pozycji). Nie można nie wspomnieć także o błysku Russella w Formule Renault 2.0 Eurocup. Wystąpił gościnnie w czterech wyścigach tego cyklu i wygrał ostatni.
Na koniec roku otrzymał wielkie, cenne wyróżnienie w brytyjskim motorsporcie – nagrodę McLaren Autosport BRDC Award. Oznaczało to, że zainkasuje 100 tysięcy funtów i poprowadzi na testach bolid McLarena z Formuły 1.
W 2015 roku zdecydował się przejść do Europejskiej Formuły 3. Poprzeczka została postawiona więc sporo wyżej, co znalazło odzwierciedlenie w wynikach.
Russell zaczął starty szybszym bolidem świetnie, odnosząc zwycięstwo w jednym z trzech wyścigów inauguracyjnej rundy sezonu. Ale potem nie wygrał już ani razu. W klasyfikacji generalnej zajął 6. miejsce. Przegrał m. in. z Antonio Giovinazzim, Leclerkiem oraz Lance’em Strollem.
Poza tym we wrześniu wziął udział w zawodach F3 Masters na torze Zandvoort. Wypadł w nich bardzo dobrze, mijając metę na 2. pozycji, za Giovinazzim.
Miesiąc póĽniej zaliczył na torze Silverstone zapowiedzianą wcześniej przejażdżkę samochodem Formuły 1.
W grudniu z kolei uczestniczył w testach dla młodych kierowców w niemieckiej serii wyścigowej samochodów turystycznych DTM. Spisał się tak świetnie, że BMW zaproponowało mu kontrakt i starty od sezonu 2017. Russell był bliski przyjęcia tej propozycji, lecz ostatecznie odmówił. Gdyby przesiadł się do auta z dachem, najpewniej nigdy nie trafiłby do F1.
Postanawiając pozostać w „single seaterach”, w 2016 roku kontynuował rywalizację w Europejskiej F3. Zrobił postęp, lecz nie został mistrzem. Zajął 3. pozycję w punktacji. Lepsi okazali się Stroll i Maximilian Gunther.
Jesienią dodatkowo zadebiutował w prestiżowych zawodach Formuły 3 na ulicach Makau. Popisał się najlepszym czasem w kwalifikacjach, ale ostatecznie zakończył rywalizację na 7. lokacie.
Przełomowe były dwa następne lata.
W sezonie 2017 został podopiecznym Mercedesa – i zaczął z powrotem wygrywać. W imponującym stylu zwyciężył za pierwszym podejściem serię GP3, zostawiając konkurentów daleko w tyle. Zapewnił sobie tytuł na dwa wyścigi przed końcem sezonu.
W tym samym roku pojeĽdził w F1: na grupowych testach z Mercedesem oraz dwóch piątkowych treningach z Force India.
W sezonie 2018 wystartował już w Formule 2. Efekt? Kolejne mistrzostwo. Z siedmioma triumfami na koncie wywalczył tytuł znowu pewnie. Wygrał m. in. z Lando Norrisem i Alexandrem Albonem.
Jednocześnie pełnił funkcję kierowcy rezerwowego Mercedesa w Formule 1 – i zaimponował na testach po GP Węgier. Nie tylko był najszybszy ze wszystkich, ale też ustanowił nowy rekord toru Hungaroring.
Wreszcie, w paĽdzierniku ogłoszono, że w 2019 roku wystartuje w F1. Podpisał kontrakt z Williamsem… a jego zespołowym partnerem został zaczynający „drugą karierę” Robert Kubica.
Ciekawostki:
– Walcząc o fotel w Formule 1, namawiał Williamsa na swoje usługi pokazując mu specjalną prezentację w programie Microsoft PowerPoint.
| George Russell – bio | |
|---|---|
| Data urodzenia | 15 lutego 1998 roku |
| Narodowość | Brytyjczyk |
| Zespół | Williams |
| Wzrost | 185 cm |
| Waga | 70 kg |
| Numer startowy | 63 |
| George Russell – statystyki | |
| Zwycięstwa | 0 |
| Punkty | 0 |
| Wyścigi | 0 |
| Pierwsze pola startowe | 0 |
| Podia | 0 |
| Debiut | GP Australii 2019 |
| Najlepszy wynik | – |
| George Russell – kalendarium | |
| 2014 | Brytyjska Formuła 4 – mistrzostwo Formuła Renault 2.0 ALPS – 4. miejsce (ominął dwa wyścigi) Formuła Renault 2,0 Eurocup – cztery starty, jedno zwycięstwo Test w GP3 |
| 2015 | Brytyjska Formuła 3 – 6. miejsce F3 Masters – 2. miejsce Test w bolidzie Formuły 1 Test w DTM |
| 2016 | Europejska Formuła 3 – 3. miejsce GP Makau – 7. miejsce |
| 2017 | GP3 – mistrzostwo Formuła 1 – udział w testach i piątkowych treningach (z Mercedesem oraz Force India) |
| 2018 | Formuła 2 – mistrzostwo Formuła 1 – kierowca rezerwowy Mercedesa (udział w testach) |
