Holender, kierowca Red Bulla. Uchodzi za największy talent w Formule 1 od lat. Syn jeżdżącego w mistrzostwach w dwóch poprzednich dekadach Josa Verstappena. Ma numer startowy 33.
Droga do Formuły 1
Max Verstappen zaczął ścigać się mając 4.5 roku. Po wygraniu różnych serii kartingowych w Holandii i Belgii, w 2010 roku wypłynął na międzynarodowe wody.
Na nich dalej szedł od mistrzostwa do mistrzostwa. Swoją dominację na gokartach zwieńczył w 2013 roku zdobyciem jako 15-latek tytułu kartingowego czempiona globu w najwyższej kategorii KZ.
W kartingu rywalizował m. in. z polskim zawodnikiem Karolem Baszem.
W 2014 roku Verstappen przesiadł się do bolidu. Na wstępie, wystartował w zimowej serii wyścigowej Ferrari dla juniorów na terenie USA pod nazwą Florida Winter Series. Odniósł tam dwa zwycięstwa i był trzecim najlepszym kierowcą cyklu, obsadzonego kilkoma obiecującymi talentami. JeĽdził w tej serii także nasz Aleksander Bosak.
Potem Verstappen postawił na Europejską Formułę 3. Zajął w niej 3. pozycję, ustępując Estebanowi Oconowi oraz Tomowi Blomqvistowi. Wygrał 10 z 33 wyścigów sezonu. Do siedmiu z nich ruszał z pole position.
Max dodatkowo triumfował w specjalnych zawodach F3 na torze Zandvoort. Wystąpił też w drugim prestiżowym wyścigu F3 nie zaliczającym się do klasyfikacji sezonu – GP Makau. Tam jednak startował z końca stawki na skutek wypadku, dlatego był tylko 7. na mecie. Formuła 1
Imponując w Europejskiej Formule 3, Verstappen został juniorem Red Bulla i sensacyjnie dostał kontrakt na posadę kierowcy wyścigowego Formuły 1 w zespole Toro Rosso na sezon 2015. Zacznie ścigać się w „Jedynce” zaledwie rok po zejściu z gokarta, mając przy tym tylko 17 lat. To absolutny rekord F1.
W ramach przygotowań do rywalizacji w Formule 1, Verstappen w 2014 roku wystąpił bolidem Toro Rosso na trzech piątkowych treningach weekendów GP.
W debiutanckim sezonie potwierdził pokładane w nim wielkie nadzieje. Dwukrotnie finiszował na 4. miejscu, zgromadził 49 punktów, zajął 12. miejsce w klasyfikacji generalnej i nieustannie imponował efektownymi manewrami wyprzedzania. Chociaż przez skłonność do odważnych ataków miał też dosyć poważny wypadek w GP Monako, który dodatkowo ściągnął na niego krytykę ze strony rywali.
Pokonał różnicą 31 oczek w wewnątrzzespołowym pojedynku innego nowicjusza Carlosa Sainza Juniora, aczkolwiek Hiszpan dużo bardziej zmagał się z awariami.
Rok 2016 był jeszcze dużo lepszy. Po czterech wyścigach niespodziewanie awansował z Toro Rosso do głównego teamu Red Bulla, zamieniony posadami z Daniiłem Kwiatem.
Zwyciężył od razu w pierwszym starcie dla seniorskiej ekipy, wygrywając GP Hiszpanii. Potem sześciokrotnie stawał na niższych stopniach podium.
Znowu był napiętnowany przez konkurentów za agresywną i kontrowersyjną jazdę, ale ponownie jednocześnie zachwycał swoimi poczynaniami. Wywarł największe wrażenie nie występem na torze Barcelona-Catalunya, a startem w deszczowym GP Brazylii.
W klasyfikacji generalnej zajął 5. miejsce.
Rok 2017 był ciężki. Nękany awariami, Verstappen uplasował się najniżej spośród kierowców trzech zdecydowanie najlepszych zespołów. Zebrał 32 punkty mniej niż kolega z teamu Daniel Ricciardo.
Sfrustrowany Holender niemniej jednak częściowo „odkuł” się w finałowej części sezonu, odnosząc dwa zwycięstwa. Wygrał GP Malezji i GP Meksyku.
Sezon 2018 zaczął od seryjnych potknięć. Ciągle miał jakiś incydent, przez co uzyskiwał rozczarowujące rezultaty i znajdował się pod coraz większą presją. Przełamał się w czerwcowym GP Kanady, zaliczając wreszcie czysty weekend. Od tamtej pory szło mu znacznie lepiej.
Znowu zwyciężył dwa wyścigi, triumfując w GP Austrii i ponownie w GP Meksyku. Zapisałby na swoje konto także GP Brazylii, gdyby nie kontrowersyjna kolizja z Estebanem Oconem, który podjął walkę z Holendrem próbując się oddublować. Po wszystkim doszło między nimi do przepychanki.
Verstappen zakończył rok na 4. miejscu w generalce. Zabrakło mu zaledwie dwóch punktów do trzeciego Kimiego Raikkonena.
Tym razem wygrał wewnętrzzespołowy pojedynek z Ricciardo i to aż o 79 oczek, aczkolwiek porównanie ich wyników jest niemiarodajne. Australijczykowi bowiem znacznie częściej psuł się bolid.
Ciekawostki
– Jego ojciec Jos Verstappen ścigał się w Formule 1 w latach 1994-1998, 2000-2001 i 2003. Jeżdżąc dla słabszych teamów, zdołał wywalczyć tylko dwa podia.
– Jest Holendrem, ale urodził się w Belgii.
– Jego ulubiony tor wyścigowy to belgijskie Spa-Francorchamps.
Droga do Formuły 1
Max Verstappen zaczął ścigać się mając 4.5 roku. Po wygraniu różnych serii kartingowych w Holandii i Belgii, w 2010 roku wypłynął na międzynarodowe wody.
W kartingu rywalizował m. in. z polskim zawodnikiem Karolem Baszem.
W 2014 roku Verstappen przesiadł się do bolidu. Na wstępie, wystartował w zimowej serii wyścigowej Ferrari dla juniorów na terenie USA pod nazwą Florida Winter Series. Odniósł tam dwa zwycięstwa i był trzecim najlepszym kierowcą cyklu, obsadzonego kilkoma obiecującymi talentami. JeĽdził w tej serii także nasz Aleksander Bosak.
Potem Verstappen postawił na Europejską Formułę 3. Zajął w niej 3. pozycję, ustępując Estebanowi Oconowi oraz Tomowi Blomqvistowi. Wygrał 10 z 33 wyścigów sezonu. Do siedmiu z nich ruszał z pole position.
Max dodatkowo triumfował w specjalnych zawodach F3 na torze Zandvoort. Wystąpił też w drugim prestiżowym wyścigu F3 nie zaliczającym się do klasyfikacji sezonu – GP Makau. Tam jednak startował z końca stawki na skutek wypadku, dlatego był tylko 7. na mecie. Formuła 1
Imponując w Europejskiej Formule 3, Verstappen został juniorem Red Bulla i sensacyjnie dostał kontrakt na posadę kierowcy wyścigowego Formuły 1 w zespole Toro Rosso na sezon 2015. Zacznie ścigać się w „Jedynce” zaledwie rok po zejściu z gokarta, mając przy tym tylko 17 lat. To absolutny rekord F1.
W ramach przygotowań do rywalizacji w Formule 1, Verstappen w 2014 roku wystąpił bolidem Toro Rosso na trzech piątkowych treningach weekendów GP.
W debiutanckim sezonie potwierdził pokładane w nim wielkie nadzieje. Dwukrotnie finiszował na 4. miejscu, zgromadził 49 punktów, zajął 12. miejsce w klasyfikacji generalnej i nieustannie imponował efektownymi manewrami wyprzedzania. Chociaż przez skłonność do odważnych ataków miał też dosyć poważny wypadek w GP Monako, który dodatkowo ściągnął na niego krytykę ze strony rywali.
Pokonał różnicą 31 oczek w wewnątrzzespołowym pojedynku innego nowicjusza Carlosa Sainza Juniora, aczkolwiek Hiszpan dużo bardziej zmagał się z awariami.
Rok 2016 był jeszcze dużo lepszy. Po czterech wyścigach niespodziewanie awansował z Toro Rosso do głównego teamu Red Bulla, zamieniony posadami z Daniiłem Kwiatem.
Zwyciężył od razu w pierwszym starcie dla seniorskiej ekipy, wygrywając GP Hiszpanii. Potem sześciokrotnie stawał na niższych stopniach podium.
Znowu był napiętnowany przez konkurentów za agresywną i kontrowersyjną jazdę, ale ponownie jednocześnie zachwycał swoimi poczynaniami. Wywarł największe wrażenie nie występem na torze Barcelona-Catalunya, a startem w deszczowym GP Brazylii.
W klasyfikacji generalnej zajął 5. miejsce.
Rok 2017 był ciężki. Nękany awariami, Verstappen uplasował się najniżej spośród kierowców trzech zdecydowanie najlepszych zespołów. Zebrał 32 punkty mniej niż kolega z teamu Daniel Ricciardo.
Sfrustrowany Holender niemniej jednak częściowo „odkuł” się w finałowej części sezonu, odnosząc dwa zwycięstwa. Wygrał GP Malezji i GP Meksyku.
Sezon 2018 zaczął od seryjnych potknięć. Ciągle miał jakiś incydent, przez co uzyskiwał rozczarowujące rezultaty i znajdował się pod coraz większą presją. Przełamał się w czerwcowym GP Kanady, zaliczając wreszcie czysty weekend. Od tamtej pory szło mu znacznie lepiej.
Znowu zwyciężył dwa wyścigi, triumfując w GP Austrii i ponownie w GP Meksyku. Zapisałby na swoje konto także GP Brazylii, gdyby nie kontrowersyjna kolizja z Estebanem Oconem, który podjął walkę z Holendrem próbując się oddublować. Po wszystkim doszło między nimi do przepychanki.
Verstappen zakończył rok na 4. miejscu w generalce. Zabrakło mu zaledwie dwóch punktów do trzeciego Kimiego Raikkonena.
Tym razem wygrał wewnętrzzespołowy pojedynek z Ricciardo i to aż o 79 oczek, aczkolwiek porównanie ich wyników jest niemiarodajne. Australijczykowi bowiem znacznie częściej psuł się bolid.
Ciekawostki
– Jego ojciec Jos Verstappen ścigał się w Formule 1 w latach 1994-1998, 2000-2001 i 2003. Jeżdżąc dla słabszych teamów, zdołał wywalczyć tylko dwa podia.
– Jest Holendrem, ale urodził się w Belgii.
– Jego ulubiony tor wyścigowy to belgijskie Spa-Francorchamps.
| Max Verstappen – bio | |
|---|---|
| Data urodzenia | 30 września 1997 roku |
| Narodowość | Holender |
| Zespół | Red Bull |
| Wzrost | 180 cm |
| Waga | 67 kg |
| Numer startowy | 33 |
| Max Verstappen – statystyki | |
| Zwycięstwa | 5 |
| Punkty | 670 |
| Wyścigi | 81 |
| Pierwsze pola startowe | 0 |
| Podia | 22 |
| Debiut | GP Australii 2015 |
| Max Verstappen – wyniki w sezonie 2018 | |
| Australia | 6. miejsce |
| Bahrajn | nie ukończył (kolizja z Lewisem Hamiltonem) |
| Chiny | 5. miejsce |
| Azerbejdżan | nie ukończył (kolizja z Danielem Ricciardo) |
| Hiszpania | 3. miejsce |
| Monako | 9. miejsce |
| Kanada | 3. miejsce |
| Francja | 2. miejsce |
| Austria | 1. miejsce |
| Wielka Brytania | nie ukończył (usterka hamulców) |
| Niemcy | 4. miejsce |
| Węgry | nie ukończył (awaria silnika) |
| Belgia | 3. miejsce |
| Włochy | 5. miejsce |
| Singapur | 2. miejsce |
| Rosja | 5. miejsce |
| Japonia | 3. miejsce |
| USA | 2. miejsce |
| Meksyk | 1. miejsce |
| Brazylia | 2. miejsce |
| Abu Zabi | 3. miejsce |
| Pozycja końcowa | 4. miejsce (249 punktów) |
| Max Verstappen – kalendarium | |
| 2014 | Europejska Formuła 3 – 3. miejsce GP Makau – 7. miejsce Masters F3 – zwycięstwo Florida Winter Series – 3. miejsce Formuła 1 – kierowca testowy Toro Rosso |
| 2015 | Formuła 1 (Toro Rosso) – 12. miejsce (49 punktów) |
| 2016 | Formuła 1 (Toro Rosso, Red Bull) – 5. miejsce (204 punkty) |
| 2017 | Formuła 1 (Red Bull) – 6. miejsce (168 punktów) |
| 2018 | Formuła 1 (Red Bull) – 4. miejsce (249 punktów) |
