Od samego początku Pedro de la Rosa wyróżniał się wyjątkowym talentem, który jak się póĽniej okazało, doprowadzi go do Formuły 1. Pedro rozpoczął karierę stosunkowo póĽno, bo w wieku siedemnastu lat. Po roku w kartingu przeniósł się do Formuły Fiat Uno, którą wygrał. Rok póĽniej zgarnął tytuł mistrza hiszpańskiej Formuły Ford 1600, a w 1991 był czwarty w Formule Renault.
W swoim pierwszym wyścigu Hiszpan zdobył jeden punkt finiszując w kiepskim Arrowsie na szóstym miejscu. Niestety jak się póĽniej okazało były to jedyne punkty Perdo w sezonie. Pozostał w zespole również na 2000 rok, w którym udało mu się zdobyć dwa punkty.
W 2001 Pedro jeĽdził w zespole Jaguar jako kierowca testowy, jednak w połowie sezonu awansował i zajął miejsce Luciano Burtiego, który nie spisywał się najlepiej. Kolejny raz jednak de la Rosa miał do dyspozycji bardzo słaby bolid i w ciągu osiemnastu miesięcy udało mu się zdobyć tylko trzy punkty. Od 2003 Pedro był kierowcą testowym w zespole McLaren-Mercedes i w tym okresie w dziewięciu wyścigach zastąpił Juana Pablo Montoyę. Najlepszym wynikiem Pedro było drugie miejsce na Węgrzech w 2006 roku. W tym samym sezonie zdobył dwadzieścia sześć punktów, co dało mu bardzo dobre jedenaste miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców.
Mówiło się, iż w sezonie 2007 de la Rosa będzie partnerem Fernando Alonso, ale ostatecznie brytyjski zespół postanowił dać szansę debiutantowi, Lewisowi Hamiltonowi. W związku z tym de la Rosa przez kolejne trzy sezony tylko testował dla McLarena.
Po zawirowaniach związanych z odejściem BMW z F1, de la Rosa postanowił dołączyć do odradzającego się Saubera, gdzie jego partnerem został Kamui Kobayashi. Hiszpan nie uzyskiwał wyników, z których szefowie mogliby być zadowoleni i na pięć wyścigów przed końcem sezonu 2010, został zastąpiony przez Nicka Heidfelda. De la Rosa zdecydował się na współpracę z Pirelli, gdzie testował opony.
Na sezon 2011 wrócił do roli kierowcy testowego McLarena. Wziął udział w jednym wyścigu – GP Kanady, wypożyczony do Saubera, gdzie powierzono mu kokpit kontuzjowanego Sergio Pereza. Deszczowe zawody Pedro ukończył jako dwunasty, startując z 17. pola.
W 2012 roku wrócił na stałe do ścigania, zostając pierwszym kierowcą okupującej koniec stawki rodzimej ekipy HRT. Zupełnie niekonkurencyjnym bolidem nie zakwalifikował się do inaugurującego sezon GP Australli, w pozostałych zawodach wystąpił. Górował nad zespołowym partnerem Narainem Karthikeyanem, ale w klasyfikacji generalnej uplasował się za nim – na ostatnim 25. miejscu. Po sezonie HRT upadło, a de la Rosa przeszedł do Ferrari. Słynna włoska stajnia powierzyła mu rolę „kierowcy rozwojowego”.
| Bio – Pedro de la Rosa | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 24.02.1971, Barcelona, Hiszpania |
| Wzrost | 177 cm |
| Waga | 74 kg |
| Statystyki – Pedro de la Rosa | |
| Zwycięstwa | 0 |
| Punkty | 35 |
| Wyścigi | 105 |
| Pierwsze pola startowe | 0 |
| Podia | 1 |
| Debiut | GP Australii 1999 |
| Najlepszy wynik | 2. miejsce |
| Wyniki sezonu 2012 – Pedro de la Rosa | |
| Australia | nie zakwalifikował się |
| Malezja | 21 |
| Chiny | 21 |
| Bahrajn | 20 |
| Hiszpania | 19 |
| Monako | kolizja z Maldonado |
| Kanada | wycofał się (przegrzanie hamulców) |
| Europa (Walencja) | 17 |
| Wielka Brytania | 20 |
| Niemcy | 21 |
| Węgry | 22 |
| Belgia | 18 |
| Włochy | 18 |
| Singapur | 17 |
| Japonia | 18 |
| Korea Południowa | wycofał się (awaria przepustnicy) |
| Indie | wypadł z toru przez awarię hamulców |
| Abu Zabi | 17 |
| USA | 21 |
| Brazylia | 17 |
| Suma punktów w 2012 | 0, 25. miejsce |
| Wyniki sezonu 2010 – Pedro de la Rosa | |
| Bahrajn | awaria |
| Australia | 12 |
| Malezja | nie wystartował |
| Chiny | awaria |
| Hiszpania | uszkodził bolid |
| Monako | awaria |
| Turcja | 11 |
| Kanada | awaria |
| Europa (Walencja) | 12 |
| Wielka Brytania | uszkodził bolid |
| Niemcy | 14 |
| Węgry | 7 |
| Belgia | 11 |
| Włochy | 14 |
| Suma punktów w 2010 | 6, 17. miejsce |
| Kalendarium – Pedro de la Rosa | |
| 1988 | Karting, Hiszpania |
| 1989 | Formuła Fiat Uno, Hiszpania, 1 miejsce |
| 1990 | Formuła Ford 1600, Hiszpania, 1 miejsce |
| 1991 | Formuła Renault, Hiszpania, 1 miejsce |
| 1992 | Formuła Renault, Wielka Brytania, 1 miejsce Formuła Renault, Europa, 1 miejsce |
| 1993 | Formuła 3, Wielka Brytania, 6 miejsce |
| 1994 | Formuła 3, Wielka Brytania |
| 1995 | Formuła 3, Japonia, 1 miejsce Formuła 3, Macau, 1 miejsce |
| 1996 | Formuła Nippon, 8 miejsce All-Japan GT, 8 miejsce |
| 1997 | Formuła Nippon, 1 miejsce All-Japan GT, 1 miejsce |
| 1998 | Formuła 1, Jordan, kierowca testowy |
| 1999 | Formuła 1, Arrows, 1 punkt, 17 miejsce |
| 2000 | Formuła 1, Arrows, 2 punkty, 16 miejsce |
| 2001 | Formuła 1, Jaguar, 3 punkty, 16 miejsce |
| 2002 | Formuła 1, Jaguar, 0 punktów |
| 2003 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy |
| 2004 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy |
| 2005 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy Formuła 1, McLaren, 4 punkty, 20 miejsce (1 wyścig) |
| 2006 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy Formuła 1, McLaren, 19 punktów, 11 miejsce (8 wyścigów) |
| 2007 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy |
| 2008 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy |
| 2009 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy |
| 2010 | Formuła 1, Sauber, 6 punktów, 17. miejsce (13 wyścigów) |
| 2011 | Formuła 1, McLaren, kierowca testowy, wypożyczony do Saubera na 1 wyścig |
| 2012 | Formuła 1, HRT, 0 punktów, 25. miejsce |
