TEST: BYD Seal 6 DM-i Touring. Czy chińskie kombi klasy średniej ma szansę zdetronizować Passata i Superba?

Klasyczne, rodzinne kombi segmentu D powoli stawało się w Europie gatunkiem na wymarciu, zastępowanym przez kolejne generacje SUV-ów. Tymczasem azjatycki gigant BYD postawił na ruch pod prąd i wprowadził do salonu model Seal 6 DM-i Touring. To przepastne, hybrydowe kombi typu PHEV, które celuje prosto w serce klientów flotowych oraz rodzin szukających ogromnego zasięgu. Spędziłem z tym autem intensywny tydzień, pora zatem zebrać myśli i zastanowić się, czy (a jeśli tak, to kiedy) chińska myśl motoryzacyjna może dorównać niemieckiej konkurencji w postaci Superba czy Passata.

Smukła sylwetka zamiast ostrych ciosów przyciąga wzrok

Mierzący 4,84 m długości oraz posiadający rozstaw osi równy 2,79 m BYD Seal 6 Touring prezentuje dynamiczne, opływowe linie. Niski współczynnik oporu powietrza ($C_d = 0,284$) przekłada się bezpośrednio na ciszę i zużycie paliwa.

Model zyskuje wizualnie dzięki zlicowanym klamkom, subtelnym przetłoczeniom oraz pasowi świetlnemu z tyłu połączonemu z reflektorami o motywie cyfry 8. Trzeba przyznać, że auto prezentuje się bardzo elegancko i europejsko – zniknęły gdzieś przerysowane, chromowane wstawki znane z pierwszych azjatyckich modeli trafiających na nasz rynek.

Duży ekran i parę niespodzianek, czyli zajrzyjmy do wnętrza

W kabinie tego chińskiego kombi pierwsze skrzypce gra potężny, 15,6-calowy ekran dotykowy. Co ciekawe, wyświetlacz jest zamontowany na stałe w pozycji poziomej. System działa sprawnie, jednak przeniesienie sterowania niemal wszystkimi funkcjami – w tym klimatyzacją – do warstwy cyfrowej wymaga przyzwyczajenia i odciąga uwagę podczas jazdy. Żeby było zabawniej, chcąc zmienić moc klimatyzacji lub przełączyć światła podczas jazdy, musimy korzystać z umieszczonego w centralnej części kokpitu wyświetlacza, odrywając wzrok od drogi. W efekcie… systemy ADAS zaczną po nas „krzyczeć”, że nie skupiamy się na jeździe. Brzmi logicznie, no nie? Wracając jednak do tego, co skrywa wnętrze tego modelu:

• Jakość materiałów: Górna część deski rozdzielczej i drzwi zostały obszyte miękkimi materiałami imitującymi skórę oraz przyjemną w dotyku tkaniną. Minus za podatność materiałowego wykończenia na zabrudzenia oraz tanie tworzywo sztuczne na wewnętrznych klamkach.
• Przestrzeń dla pasażerów: Z przodu miejsca jest pod dostatkiem. Fotele są wygodne, choć w dłuższej trasie brakuje regulacji odcinka lędźwiowego. Na tylnej kanapie opadająca linia dachu nie zabiera nagle przestrzeni, a płaska podłoga ułatwia usadzenie trzech osób, a także spokojny, swobodny montaż fotelików bez względu na ich gabaryty.
• Bagażnik: Pod elektrycznie otwieraną klapą kryje się 500 litrów pojemności (po złożeniu oparć: 1535 l). Kufer jest głęboki i ustawny, choć stosunkowo płytki. Słabszą stroną jest tu stosunkowo niska ładowność wynosząca zaledwie około 435 kg.

Hybryda, która kocha dalekie trasy

Pod maską testowanego Seala 6 DM-i Touring pracuje technologia Super Hybrid DM-i (Dual Mode). Układ składa się z wolnossącej jednostki benzynowej 1.5 oraz silnika elektrycznego, generując łącznie 212 KM przekazywanych na przednią oś. Co więcej, jest to hybryda elektrocentryczna, co oznacza, że to właśnie prąd stanowi podstawowe źródło zasilania, a silnik spalinowy służy za… cóż – mobilny generator prądu. Jak to się sprawdzaw praktyce?

Na co dzień auto zachowuje się jak pojazd elektryczny – rusza bezszelestnie, a reakcja na wciśnięcie pedału przyspieszenia jest natychmiastowa. Przyspieszenie 0–100 km/h zajmuje 8,1 sekundy, co zapewnia sprawne wyprzedzanie. Przy pełnym wciśnięciu gazu bezstopniowa przekładnia wprowadza silnik spalinowy na wyższe obroty, ale wyciszenie kabiny przy prędkościach do 120 km/h pozostaje na dobrym poziomie.

Zużycie paliwa i akumulator (bateria 19 kWh):

• Zasięg na prądzie: Akumulator LFP Blade o pojemności 19 kWh, choć producent deklaruje zasięg 100 km, pozwala w praktyce pokonać w trybie czysto elektrycznym ok. 70–80 km w cyklu mieszanym.
• Zużycie paliwa przy rozładowanej baterii: W mieście i na drogach podmiejskich auto zużywa zaledwie 4,5 – 5,5 l/100 km. Na autostradzie przy 140 km/h apetyt rośnie do ok. 7,5–8,5 l/100 km.
• Łączny zasięg: Dzięki 60-litrowemu zbiornikowi paliwa realny, bezstresowy zasięg auta w trasie bez problemu przekracza 900–1000 km na jednym bakowaniu. Komputer pokładowy pokazywał 1300, ale realnie trzeba by się mocno nagimnastykować, żeby sprostać takiemu wyzwaniu.

Wrażenia z jazdy i systemy asystujące

Na drodze BYD Seal 6 DM-i Touring bardzo jasno określa swój charakter – to długodystansowy krążownik, a nie sportowe kombi do pokonywania górskich serpentyn. Nastawy podwozia ze wielowahaczowym zawieszeniem z tyłu skonfigurowano z myślą o maksymalnym tłumieniu drgań. Auto bez trudu radzi sobie z poprzecznymi nierównościami, studzienkami czy ubytkami w asfalcie, serwując pasażerom wysoki poziom wybierania wybojów bez głośnego stukania z okolic nadkoli.

Ceną za ten komfort jest zauważalne przechylanie się nadwozia w szybszych, ciasnych zakrętach oraz łagodne nurkowanie przodu przy mocniejszym wciśnięciu pedału hamulca – choć przyznam, że nie traktowałbym tego za wadę, co raczej za pewien kompromis. Układ kierowniczy pracuje precyzyjnie i przewidywalnie, choć jest silnie wspomagany – w trybie Sport zyskuje nieco więcej przyjemnego oporu, jednak nadal nie przekazuje zbyt wielu informacji zwrotnych z przednich kół. Co jednak należ podkreślić – przy prędkościach autostradowych Seal 6 prowadzi się bardzo stabilnie i nie reaguje nerwowo na boczne podmuchy wiatru.

Wyraźną piętą achillesową modelu pozostaje natomiast kalibracja systemów bezpieczeństwa i wsparcia kierowcy (ADAS). Choć lista wyposażenia z zakresu autonomii poziomu 2. jest imponująca, zachowanie elektroniki bywa męczące, o czym już zresztą wspominałem przy samym ekranie z wyborem funkcji.

• System monitorowania uwagi kierowcy (DMC): Kamera skierowana na twarz zbyt agresywnie reaguje na zwykłe rozejrzenie się po skrzyżowaniu czy zerknięcie na nawigację lub próby zmiany mocy klimatyzacji, generując natarczywe komunikaty dźwiękowe.
• Asystent utrzymania pasa ruchu (LKA): Potrafi działać zbyt rwanie. W sytuacjach zwężenia jezdni lub braku wyraźnego oznakowania potrafi wywołać niepotrzebną szarpnięcie kierownicą. Z drugiej jednak strony, jadąc spokojnie i płynnie, będzie nas utrzymywał w pasie ruchu bez nagłych manewrów.
• Rozpoznawanie znaków drogowych (TSR) i ISA: Zdarza mu się odczytać ograniczenie prędkości z drogi dojazdowej lub tablicy dla zjazdu z autostrady, co skutkuje niepotrzebnym piskowym powiadomieniem o przekroczeniu limitu.

Większość z tych układów można wyłączyć z poziomu ekranu centralnego, jednak… procedurę trzeba powtarzać po każdym uruchomieniu samochodu. Pod tym względem BYD wyraźnie potrzebuje dopracowania oprogramowania i pozostaje mieć nadzieję, że producent rozwiąże te kwestie nadchodzącymi aktualizacjami bezprzewodowymi (OTA). Bo jest dobrze, ale bez wątpienia mogłoby być o wiele lepiej, zwłąszcza, jeśli chce się konkurować z z Volkswagenem Passatem czy Škoda Superb.