Historia czarnej serii Mercedesa. Linia AMG Black Series obchodzi 20. urodziny: oto wszystkie modele, jakie przyniosła

Na Ultrace 2026 z oficjalną reprezentacją pojawił się sam Mercedes-AMG, który na tę okoliczność przygotował modele z gatunku najbardziej pasujących do tej imprezy. Każdy z projektów z oznaczeniem Black Series przeszedł do historii jako absolutny kozak, reprezentujący wszystko to, co najbardziej fascynujące w niemieckiej szkole tworzenia wozów sportowych. Przypominamy je wszystkie, bo od premiery pierwszego z nich mija właśnie 20 lat.

Dla Mercedesa przez długo rolę topowej wersji napędowej, piastującej pozycję na samym szczycie łańcucha pokarmowego, pełniły modele z oznaczeniem AMG. Ale kilka razy w historii pojawiła się jeszcze tajemnicza opcja pozycjonowana nad nimi. O ich nieprzeciętnych osiągach i ekskluzywności informowało mrocznie brzmiące oznaczenie „Black Series”. 

Łącznie na przestrzeni ostatnich dwóch dekad powstało ich tylko sześć (a wkrótce dołączy siódma)

• Mercedes-Benz SLK 55 AMG Black Series (2006 – 2007) 
• Mercedes-Benz CLK 63 AMG Black Series (2007 – 2008)
• Mercedes-Benz SL 65 AMG Black Series (2008 – 2009)
• Mercedes-Benz C 63 AMG Black Series (2011 – 2012)
• Mercedes-Benz SLS 63 AMG Black Series (2014)
• Mercedes-AMG GT 63 Black Series (2020 – 2021)
• Mercedes-AMG GT 63 Black Series (2026 – )

Wszystkie z tych modeli były absolutnie wybitne: zgadzał się w nich charakter, wygląd i prowadzenie. To tym większe osiągnięcie, jeśli weźmiemy pod uwagę kontekst powstania Black Series.

20 lat temu AMG nie było jeszcze w tym miejscu, w którym jest teraz. Właściciel Mercedesa, koncern Daimler, przejął pakiet kontrolny u tego wcześniej niezależnego tunera dopiero w 1999 r. W pełni wchłonął go w swoje struktury dopiero na rok przed początkiem naszej historii, czyli w 2005.

Transfer ten przypadł na złoty okres niemieckich producentów samochodów sportowych. Zarówno nowości AMG, jak i konkurencyjne BMW z oznaczeniem M oraz Audi z RS rządziły światem i sięgały po coraz wyższe moce oraz egzotyczne rozwiązania, by bez kompleksów rzucać wyzwanie producentom supersamochodów. 

O ile Audi w tym czasie pracowało już nad R8, a BMW na poważnie myślało nad przywróceniem M1, Mercedes poszedł za drobnym, niepozornym impulsem:

Historia Black Series zaczyna się od zlecenia wprowadzanego w struktury Mercedesa AMG na przygotowanie specjalnej, krótkiej serii aut drogowych powstałych wyłącznie w celu spełnienia wymogów regulaminowych ich wyczynowego odpowiednika. W języku angielskim coś takiego nazywa się „homologation special” i z automatu gwarantuje autu poczesne miejsce w historii motoryzacji – niezależnie, czy jest to Audi Quattro, Lancia Stratos czy też pierwsza Skoda Fabia RS.

Nie był nim jednak pierwszy model z linii Black Series; najpierw powstał zapomniany Mercedes-Benz SLK55 AMG Tracksport, opracowany w celu umożliwienia startów Mercedesa w azjatyckiej serii Ultimate Experience Asia. Pod trochę bardziej bojowo wyglądającym nadwoziem Niemcy przeszmuglowali pełnoprawną wyścigówkę z wybebeszonym wnętrzem i wyczynowymi podzespołami.

W takiej formie SLK był wręcz za ostry nawet jak na gust AMG, z klatką bezpieczeństwa i szelkowymi pasami na pokładzie, ale stanowił idealną bazę do stworzenia z popularnego roadstera Mercedesa prawdziwego egzotyka. Pod kompaktowym nadwoziem połączono niewielką, ale bogato wyposażoną kabinę, oraz drogi napęd: wolnossące, 5,5-litrowe V8 podbite sportowymi metodami do 400 KM, automatyczną przekładnię o siedmiu przełożeniach oraz przekonstruowane zawieszenie, wypychające koła dużo dalej od siebie, pod ledwo obejmującymi je poszerzonymi błotnikami.

Najsłabszy pod kątem dynamicznym element układanki – składany metalowy dach – zamieniono na sztywny odpowiedni z włókna węglowego, co czyniło z pierwszego Black Series jedynego w historii SLK coupe. Model wyprodukowano bez przekonania tylko w 120 egzemplarzach i, co ciekawe, wielu klientów dalej znajdowało siłowniki do składanego dachu w bagażnikach swoich aut, bo nikt ich nie zdążył wyjąć… takie to były jeszcze pionierskie czasy.

Opracowany jeszcze trochę chałupniczymi metodami SLK 63 AMG Black Series szybko osiągnął kolekcjonerską wartość i zachęcił prducenta do kontynuacji tej przygody. W drugim podejściu już wszystko zgadzało się dużo bardziej. 

Po pierwsze – baza: model CLK 63 AMG. Od razu z zamkniętym nadwoziem, więc nie trzeba go było przerabiać, od razu z nieodżałowanym V8 o pojemności 6,2 l, który z pomocą kilku trików i głośniejszego wydechu generował równe 500 KM, co po podłączeniu do automatycznej skrzyni i napędu na tył przekładało się na przyspieszenie do 100 km/h w 4,3 s oraz prędkość maksymalną 300 km/h. Robiło wrażenie 18 lat temu, robi wrażenie dziś.

AMG było też już bardziej gotowe pod kątem marketingowym: model został powiązany z promowanym na całym świecie samochodem bezpieczeństwa Formuły 1, a podaż znacznie lepiej dopasowana do popytu, ustawiona na 700 sztuk.

Ledwo dwa lata po rozpoczęciu serii znalazła ona (przynajmniej dla mnie) swój szczyt w postaci tego SL-a. Zwróćcie uwagę, że w jego nazwie figuruje liczba 65, nie 63. Model ten wykorzystywał sześciolitrowe V12 znane z luksusowej odmiany dużego roadstera Mercedesa, ale zaczerpnięte wprost z motorsportu wyczynowe rozwiązania (większe turbosprężarki o spiralnym przekroju, większe intercoolery, zoptymalizowane doloty i kolektory) wydatnie zmieniły jego charakter oraz osiągi (670 KM, 1000 Nm, przyspieszenie do 100 km/h w poniżej 4 s, prędkość maksymalna powyżej 300 km/h).

Silnik ten korzeniami sięgał Pagani Zondy, a za zmianami w nim stały te same osoby, które w poprzedniej dekadzie pracowały nad legendarnym Mercedesem CLK GTR. Wzorem pierwszego SLK 55 Black Series, i tu dla lepszej sztywności i niższej masy zaspawano dach. Z Affalterbach wysłano na cały świat zaledwie 350 takich wyjątkowych aut. Jedno z nich trafiło do Łodzi, gdzie wtedy mieszkałem. Przyznam, że na ulicach Bałut robiło większe wrażenie niż jakiekolwiek Lamborghini.

Po takiej produktywności na przestrzeni kilkunastu miesięcy AMG wzięło przerwę, ale tylko na chwilę. Jeszcze przed końcem 2011 r. gotowa była sygnowana w tym momencie już wprawiająca w zakłopotanie kierowców Porsche i Ferrari pochodna C 63 AMG Coupé.

Niby nie wnosiła nic nowego – dobrze znany silnik M156, czyli wolnossące V8 6,2 l zastosowane już wcześniej w CLK Black Series, z mocą podniesioną wobec niego o symboliczne 10 KM – ale według mnie to był ważny model. Za sprawą dobrej bazy (oraz zaawansowanego, aktywnego zawieszenia i świetnego układu kierowniczego) to był pierwszy tak przekonujący dowód na to, że AMG potrafi robić coś więcej niż muscle cary z wielkim silnikiem z przodu i brutalnym napędem na tył.

C63 AMG Black Series był w prowadzeniu bardzo czytelny i precyzyjny do tego stopnia, że zawstydzał ówczesne BMW M3. Audi RS 5, nawet z napędem quattro, odjeżdżał za sprawą większej mocy. Niesmak pozostawił tylko fakt, że planowana początkowo produkcja 600 egzemplarzy została z czasem podniesiona przez jakiegoś zachłannego specjalistę z działu marketingu do 800 sztuk. Jednemu polskiemu kolekcjonerowi tak się to nie spodobało, że wycofał swoje zamówienie na ten wóz i sprzedał wszystkie pozostałe AMG z garażu…

Kiedy pierwszy od czasów Mercedesa SLR McLaren supersamochód tej marki został pokazany światu w 2010 roku, wielu zastanawiało się, czy doczeka się wersji Black Series. Doczekał się na sam koniec jego króciutkiej kariery, która zakończyła się już w 2014.

W ramach imprezy pożegnalnej SLS dostał zmiany dobrej, tuningowej szkoły: trochę większa moc V8 o pojemności 6,2 l (plus 40 KM) przez przesunięte kawałek dalej czerwone pole obrotomierza, ciut niższa masa (o 68 kg) przez wykorzystanie części z włókna węglowego i dla równowagi nowe części z tego samego cennego kruszcu tu i tam na nadwoziu.

Fajne, ale nie aż tak ambitne i inteligentne jak najlepsze modele z tej serii. Niemcy za to dostali nauczkę z limitem prędkości i tu już go ściśle przestrzegali na poziomie 350 aut.

Jako następca egzotycznego SLS-a, pierwszy GT naturalnie musiał doczekać się tej odmiany. Ale pod paroma względami mocno ona zaskoczyła. Po pierwsze – wielkość produkcji: aż 1700 aut. W żaden sposób nie obniża to jednak jej rangi, bo jest to absolutnie wybitna konstrukcja.

Model ten powstał z prostą misją wbicia się na szczyt listy rekordów okrążeni Nordschleife wśród samochodów produkcyjnych. Pośrednio musiał też utrzeć nosa kluczowemu rywalowi – Porsche 911. O ile każda odmiana AMG GT powstawała jako bezpośrednia odpowiedź na jedną z pochodnych rywala z Zuffenhausen, Black Series przypadło w udziale pokonanie samego 911 GT2 RS.

I – przynajmniej pod względem wyniku na Nordschleife – to się udało. Potrzebne było do tego podwójnie doładowane, czterolitrowe V8 z suchą miską olejową oraz płaskim wałkiem (moc: 720 KM, przyspieszenie do 100 km/h – poniżej 3 sekundy), a do tego włókno węglowe i skrzydła. Dużo skrzydeł. I dużych!

Na tym historia się nie kończy, bo nie dalej jak w marcu bieżącego roku AMG potwierdziło prace nad GT Black Series drugiej generacji. Tym razem będzie stanowił on rozwinięcie testowanego przez nas i bardzo, ale naprawdę bardzo wysoko ocenianego GT 63 Pro. Podczas gdy ta seryjna pochodna dysponuje mocą 612 KM, do 100 km/h katapultuje się w 3,2 s i osiąga maksymalnie 320 km/h, Black Series ma przesunąć wszystkie z tych liczb dużo dalej.

O charakterze tego przyszłego modelu wiele mówi fakt, że na zdjęciach w jeszcze zamaskowanej formie jest on ukazany z wyczynowym odpowiednikiem klasy GT3. 20 lat po debiucie Black Series nie traci formy – i znaczenia!